สัญญาให้บริการโลจิสติกส์แบบครบวงจร (Third-Party Logistics: 3PL) และสัญญาจัดเก็บสินค้าในคลังสินค้า (Warehousing Agreement) ในประเทศไทย ผสมผสานบทบัญญัติของประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ 2 ลักษณะสำคัญ ได้แก่ ลักษณะ 8 รับขน (มาตรา 608 ถึงมาตรา 639) ซึ่งใช้เมื่อผู้ให้บริการรับขนของเพื่อบำเหน็จเป็นทางค้าปกติ และ ลักษณะ 14 เก็บของในคลังสินค้า (มาตรา 770 ถึงมาตรา 796) ซึ่งใช้เมื่อผู้ให้บริการรับทำการเก็บรักษาสินค้าเพื่อบำเหน็จเป็นทางค้าปกติ โดยมีจุดตายสำคัญ 3 ประการ: (1) การจำกัดความรับผิดต่อความเสียหายของสินค้า (Cargo Liability & Limitation): ผู้ขนส่งและนายคลังสินค้าต้องรับผิดในการสูญหาย บุบสลาย หรือส่งมอบชักช้า เว้นแต่ตนจะพิสูจน์ได้ว่าเกิดแต่เหตุสุดวิสัย สภาพแห่งของนั้นเอง หรือความผิดของผู้ส่งหรือผู้รับตราส่ง (ป.พ.พ. มาตรา 616 ซึ่งมาตรา 772 ให้นำมาใช้แก่การเก็บของในคลังสินค้าอนุโลมตามควรแก่บท) โดยเหตุสุดวิสัยหมายถึงเหตุที่ไม่อาจป้องกันได้แม้ได้จัดการระมัดระวังตามสมควรอันพึงคาดหมายได้จากบุคคลในฐานะและภาวะเช่นนั้น (มาตรา 8) สัญญา 3PL มักกำหนดเพดานชดใช้ต่อกิโลกรัมหรือต่อเที่ยวขนส่ง ซึ่งต้องตรวจเป็นสามชั้น ชั้นที่หนึ่ง ข้อความจำกัดความรับผิดในใบรับ ใบตราส่ง หรือเอกสารทำนองเดียวกันที่ผู้ขนส่งหรือนายคลังสินค้าออกให้เป็นโมฆะ เว้นแต่ผู้ส่งหรือผู้ฝากแสดงความตกลงด้วยชัดแจ้ง (ป.พ.พ. มาตรา 625 ประกอบมาตรา 772) ชั้นที่สอง ความตกลงที่ทำไว้ล่วงหน้าเป็นข้อความยกเว้นมิให้ลูกหนี้ต้องรับผิดเพื่อกลฉ้อฉลหรือความประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงของตนเอง ย่อมเป็นโมฆะตาม ป.พ.พ. มาตรา 373 แต่มาตรา 373 ไม่ใช้บังคับแก่ความผิดของบุคคลที่ลูกหนี้ใช้ในการชำระหนี้ตามมาตรา 220 และชั้นที่สาม ส่วนที่เหลือมีผลบังคับได้เพียงเท่าที่เป็นธรรมและพอสมควรแก่กรณีตามพระราชบัญญัติว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม พ.ศ. 2540 มาตรา 8 วรรคสอง (2) สิทธิยึดหน่วงสินค้าของนายคลังสินค้า (Warehouseman's Lien): นายคลังสินค้าชอบที่จะยึดหน่วงสินค้าไว้ได้ตามที่จำเป็นเพื่อประกันการชำระค่าบำเหน็จและค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับการเก็บรักษา ตาม ป.พ.พ. มาตรา 630 ซึ่งมาตรา 772 ให้นำมาใช้แก่การเก็บของในคลังสินค้าอนุโลมตามควรแก่บท และชอบที่จะยึดหน่วงสินค้าที่รับฝากไว้จนกว่าจะได้รับเงินบรรดาที่ค้างชำระแก่ตนเกี่ยวด้วยการฝากสินค้านั้นตามมาตรา 670 ซึ่งมาตรา 771 ให้นำมาใช้ด้วย ในทางปฏิบัติ การใช้สิทธินี้อาจกระทบ Supply Chain ของลูกค้าเมื่อมีข้อพิพาทเรื่องค่าบริการ และ (3) การควบคุมอุณหภูมิและความชื้น (Cold Chain SLA): สัญญาจัดเก็บสินค้าควบคุมอุณหภูมิ (ยา วัคซีน อาหารสด) ควรเชื่อมโยงตัวชี้วัด SLA อุณหภูมิเข้ากับข้อสัญญาประกันภัยสินค้า และกำหนดหน้าที่ติดตั้งระบบ Data Logger บันทึกอุณหภูมิตลอด 24 ชั่วโมง ซึ่งเป็นตัวอย่างตามแนวปฏิบัติของอุตสาหกรรมที่คู่สัญญาตกลงกันเอง มิใช่ข้อกำหนดตามกฎหมาย [ต้องยืนยันแหล่งที่มา] ทั้งนี้ กิจการห้องเย็นอาจอยู่ภายใต้พระราชบัญญัติคลังสินค้า ไซโล และห้องเย็น พ.ศ. 2558 มาตรา 3 และมาตรา 18
สถานการณ์ที่ผู้ประกอบการมักพบจริง
- เหตุการณ์: บริษัทผู้นำเข้าเวชภัณฑ์ยารักษาโรคมะเร็งมูลค่า 50 ล้านบาท ทำสัญญาจ้างผู้ให้บริการ 3PL ชั้นนำในการจัดเก็บสินค้าในคลังเย็น (Cold Storage 2-8°C) และกระจายสินค้าไปยังโรงพยาบาลทั่วประเทศ
- ความเข้าใจผิด: ผู้ว่าจ้างใช้สัญญาบริการมาตรฐานของ 3PL ซึ่งมีข้อความระบุว่า "ผู้ให้บริการจำกัดความรับผิดสำหรับความเสียหายของสินค้าไว้ไม่เกิน 100 บาทต่อกิโลกรัม หรือไม่เกินค่าบริการในเดือนนั้น" โดยเข้าใจว่าเป็นข้อสัญญามาตรฐานสากล
- จุดพลิก: ระบบทำความเย็นของคลังสินค้าขัดข้องนาน 48 ชั่วโมง โดยสัญญาณเตือนภัยดังขึ้นแต่พนักงานเวรเพิกเฉยไม่เปิดเครื่องกำเนิดไฟฟ้าสำรอง ส่งผลให้ยารักษามะเร็งทั้งหมดเสื่อมสภาพเสียหายทั้งล็อต 50 ล้านบาท เมื่อฟ้องร้อง 3PL อ้างข้อสัญญาจำกัดความรับผิด ขอจ่ายชดใช้เพียง 50,000 บาท ทั้งนี้ ข้อจำกัดความรับผิดนี้ไม่ตกเป็นโมฆะตาม ป.พ.พ. มาตรา 373 เพียงเพราะพนักงานเวรประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรง เพราะมาตรา 373 ใช้กับความตกลงล่วงหน้าที่ยกเว้นความรับผิดเพื่อกลฉ้อฉลหรือความประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงของลูกหนี้เอง และมาตรา 220 บัญญัติว่ามาตรา 373 ไม่ใช้บังคับแก่ความผิดของบุคคลที่ลูกหนี้ใช้ในการชำระหนี้ แม้ลูกหนี้ต้องรับผิดในความผิดของบุคคลนั้นเสมือนเป็นความผิดของตนเองก็ตาม ผู้ว่าจ้างจึงต้องต่อสู้ในสามทาง ทางแรก ถ้าข้อจำกัดความรับผิดอยู่ในใบรับหรือเอกสารทำนองนั้นที่ 3PL ออกให้ และผู้ว่าจ้างมิได้แสดงความตกลงด้วยชัดแจ้ง ข้อความนั้นเป็นโมฆะตามมาตรา 625 ซึ่งมาตรา 772 ให้นำมาใช้แก่การเก็บของในคลังสินค้า ทางที่สอง ข้อจำกัดความรับผิดที่ไม่เป็นโมฆะมีผลบังคับได้เพียงเท่าที่เป็นธรรมและพอสมควรแก่กรณีตามพระราชบัญญัติว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม พ.ศ. 2540 มาตรา 8 วรรคสอง ทางที่สาม ข้อจำกัดความรับผิดจะตกเป็นโมฆะตามมาตรา 373 ได้ต่อเมื่อพิสูจน์ได้ว่ากลฉ้อฉลหรือความประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงเป็นของ 3PL เอง ซึ่งเป็นปัญหาข้อเท็จจริงที่ต้องพิสูจน์ในคดี นอกจากนี้ ผู้ว่าจ้างต้องเสียเวลาฟ้องร้องและพิสูจน์คดีนานกว่า 3 ปี เนื่องจากสัญญาไม่มีการบังคับทำประกันภัยสินค้า (Cargo Insurance) เฉพาะเจาะจง และต้องระวังอายุความที่กฎหมายกำหนดไว้สั้น คือข้อเรียกร้องต่อผู้ขนส่งห้ามฟ้องเมื่อพ้นหนึ่งปีนับแต่ส่งมอบ (มาตรา 624) และข้อเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนเกี่ยวแก่การฝากสินค้าห้ามฟ้องเมื่อพ้นหกเดือนนับแต่วันสิ้นสัญญา (มาตรา 671 ประกอบมาตรา 771)
- สิ่งที่ได้จากบทความ: พิมพ์เขียวสัญญา 3PL 7 ชั้น เทคนิคการร่างข้อยกเว้นสิทธิยึดหน่วง (Waiver of Lien) ในสินค้าวิกฤต การตั้งเพดานความรับผิดแบบ Super-Cap ตามมูลค่าที่แจ้ง (Declared Value) การตรวจข้อสัญญาจำกัดความรับผิดสามชั้น ข้อสัญญาเฉพาะของคลังสินค้าห้องเย็น การจำแนกผู้ให้เช่าพื้นที่กับนายคลังสินค้า และ Checklist 10 จุดตรวจสัญญาโลจิสติกส์
ภูมิทัศน์กฎหมายโลจิสติกส์และคลังสินค้า
สัญญา 3PL เป็นสัญญาผสมที่ใช้บทบัญญัติเฉพาะของประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์สองลักษณะ คือ ลักษณะรับขน (มาตรา 608 ถึงมาตรา 639) เมื่อผู้ให้บริการรับขนของเพื่อบำเหน็จเป็นทางค้าปกติ และลักษณะเก็บของในคลังสินค้า (มาตรา 770 ถึงมาตรา 796) เมื่อรับทำการเก็บรักษาสินค้าเพื่อบำเหน็จเป็นทางค้าปกติ ส่วนการรับขนของทางทะเลต้องใช้กฎหมายว่าด้วยการรับขนของทางทะเลตามมาตรา 609 (พระราชบัญญัติการรับขนของทางทะเล พ.ศ. 2534 มาตรา 4 ซึ่งใช้บังคับแก่การขนส่งทางทะเลระหว่างที่แห่งหนึ่งในราชอาณาจักรกับที่แห่งหนึ่งนอกราชอาณาจักร ส่วนการขนส่งของทางทะเลภายในราชอาณาจักรใช้บังคับโดยอนุโลมเมื่อคู่กรณีตกลงกันเป็นหนังสือให้ใช้พระราชบัญญัตินี้บังคับ) ผู้ให้บริการจึงอาจทำหน้าที่เป็นทั้ง "ผู้ขนส่ง" (Carrier) ซึ่งมีหน้าที่ดูแลสินค้าตั้งแต่รับมอบจนถึงส่งมอบปลายทางและต้องรับผิดในการที่สินค้าสูญหาย บุบสลาย หรือส่งมอบชักช้า (ป.พ.พ. มาตรา 616) และเป็น "นายคลังสินค้า" (Warehouseman) ตาม ป.พ.พ. มาตรา 770 ซึ่งต้องใช้ความระมัดระวังและใช้ฝีมือเพื่อสงวนสินค้าเหมือนเช่นวิญญูชนจะพึงประพฤติโดยพฤติการณ์ดังนั้น และในฐานะผู้มีวิชาชีพเฉพาะกิจการค้าขายนั้น ต้องใช้ความระมัดระวังและฝีมือเท่าที่เป็นธรรมดาจะต้องใช้และสมควรจะต้องใช้ในกิจการคลังสินค้า ตามมาตรา 659 ซึ่งมาตรา 771 ให้นำมาใช้แก่การเก็บของในคลังสินค้า
ผลกระทบเชิงธุรกิจ Business Consequences
- Supply Chain Paralysis (สายการผลิตหยุดชะงัก): หาก 3PL ใช้สิทธิยึดหน่วงสินค้า (Lien) เพราะมีข้อพิพาทค่าบริการเพียงเล็กน้อย โรงงานอาจต้องหยุดผลิตและถูกปรับส่งมอบงานล่าช้า
- Stock Discrepancy & Shrinkage: สินค้าสูญหายจากการโจรกรรมภายในคลังสินค้า หากสัญญาไม่กำหนดอัตราการสูญหายที่ยอมรับได้ (Shrinkage Allowance) จะเกิดข้อพิพาทเรื้อรัง
- Regulatory Non-Compliance (กฎหมายเฉพาะด้านอาหารและยา และ Good Storage Practice: GSP): สินค้าอาหารและยาอาจอยู่ภายใต้เกณฑ์การจัดเก็บและการอนุญาตตามกฎหมายเฉพาะ ซึ่งการพักใช้ใบอนุญาตอาจกระทบการกระจายสินค้า [ต้องยืนยันมาตรา]
กรอบกฎหมายและ Claim Ledger Legal Framework
| Claim ID | ข้อความทางกฎหมายที่ยืนยัน | ฐานกฎหมายปฐมภูมิ | ตำแหน่งในแหล่ง | สถานะ |
|---|---|---|---|---|
| C-SHIELD-23-01 | ผู้ขนส่งจะต้องรับผิดชอบในความสูญหาย บุบสลาย หรือชักช้าในการส่งมอบของ เว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าเกิดแต่เหตุสุดวิสัย หรือสภาพแห่งของนั้นเอง หรือความผิดของผู้ส่งหรือผู้รับตราส่ง (มาตรา 772 ให้นำมาตรา 616 มาใช้แก่การเก็บของในคลังสินค้าอนุโลมตามควรแก่บท) | ป.พ.พ. มาตรา 616 ประกอบมาตรา 772 | ลักษณะ 8 รับขน หมวด 1 รับขนของ | แก้ไขแล้ว — LAS Audit |
| C-SHIELD-23-02 | นายคลังสินค้าจำต้องยอมให้ผู้ทรงใบรับของคลังสินค้า หรือผู้ทรงประทวนสินค้าตรวจสินค้าและเอาตัวอย่างไปได้ในเวลาอันควรระหว่างเวลาทำงานทุกเมื่อ | ป.พ.พ. มาตรา 773 | ลักษณะ 14 เก็บของในคลังสินค้า หมวด 1 บทเบ็ดเสร็จทั่วไป | แก้ไขแล้ว — LAS Audit |
| C-SHIELD-23-06 | ถ้าการรับฝากทรัพย์นั้นมีบำเหน็จค่าฝาก ผู้รับฝากจำต้องใช้ความระมัดระวังและใช้ฝีมือเพื่อสงวนทรัพย์สินนั้นเหมือนเช่นวิญญูชนจะพึงประพฤติโดยพฤติการณ์ดังนั้น ทั้งนี้ ย่อมรวมทั้งการใช้ฝีมืออันพิเศษเฉพาะการในที่จะพึงใช้ฝีมือเช่นนั้นด้วย ถ้าผู้รับฝากเป็นผู้มีวิชาชีพเฉพาะกิจการค้าขายหรืออาชีวะอย่างหนึ่งอย่างใด ก็จำต้องใช้ความระมัดระวังและใช้ฝีมือเท่าที่เป็นธรรมดาจะต้องใช้และสมควรจะต้องใช้ในกิจการค้าขายหรืออาชีวะอย่างนั้น | ป.พ.พ. มาตรา 659 ซึ่งมาตรา 771 ให้นำมาใช้แก่การเก็บของในคลังสินค้า | ลักษณะ 10 ฝากทรัพย์ หมวด 1 บทเบ็ดเสร็จทั่วไป | ตรวจตรงตัวบท — LAS Audit |
| C-SHIELD-23-03 | ผู้ขนส่งชอบที่จะยึดหน่วงเอาของไว้ก่อนได้ตามที่จำเป็น เพื่อประกันการใช้เงินค่าระวางพาหนะและอุปกรณ์ (มาตรา 630 ซึ่งมาตรา 772 ให้นำมาใช้บังคับแก่การเก็บของในคลังสินค้าอนุโลมตามควรแก่บท) และผู้รับฝากชอบที่จะยึดหน่วงเอาทรัพย์สินซึ่งฝากนั้นไว้ได้ จนกว่าจะได้รับเงินบรรดาที่ค้างชำระแก่ตนเกี่ยวด้วยการฝากทรัพย์นั้น (มาตรา 670 ซึ่งมาตรา 771 ให้นำมาใช้บังคับแก่การเก็บของในคลังสินค้า) | ป.พ.พ. มาตรา 630 ประกอบมาตรา 772 และมาตรา 670 ประกอบมาตรา 771 (หลักทั่วไปเรื่องสิทธิยึดหน่วง มาตรา 241 มาตรา 246 และมาตรา 249) | ลักษณะ 8 รับขน หมวด 1 รับขนของ (มาตรา 630) และลักษณะ 10 ฝากทรัพย์ หมวด 1 บทเบ็ดเสร็จทั่วไป (มาตรา 670) ซึ่งนำมาใช้โดยมาตรา 772 และมาตรา 771 ในลักษณะ 14 เก็บของในคลังสินค้า | แก้ไขแล้ว — LAS Audit |
| C-SHIELD-23-04 | ความตกลงที่ทำไว้ล่วงหน้าเป็นข้อความยกเว้นมิให้ลูกหนี้ต้องรับผิดเพื่อกลฉ้อฉลหรือความประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงของตนเอง ย่อมเป็นโมฆะ และมาตรา 373 ไม่ใช้บังคับแก่ความผิดของบุคคลที่ลูกหนี้ใช้ในการชำระหนี้ตามมาตรา 220 | ป.พ.พ. มาตรา 373 | ลักษณะ 2 สัญญา หมวด 2 ผลแห่งสัญญา | แก้ไขแล้ว — LAS Audit |
| C-SHIELD-23-05 | ความรับผิดของผู้ขนส่งสุดสิ้นลงเมื่อผู้รับตราส่งรับเอาของไว้โดยไม่อิดเอื้อนและใช้ค่าระวางพาหนะกับอุปกรณ์เสร็จแล้ว แต่ไม่ใช้บังคับกรณีของสูญหายหรือบุบสลายที่เห็นไม่ได้แต่สภาพภายนอก หากบอกกล่าวแก่ผู้ขนส่งภายในแปดวันนับแต่วันส่งมอบ และไม่ใช้บังคับกรณีทุจริตหรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงอันปรับเป็นความผิดของผู้ขนส่งได้ | ป.พ.พ. มาตรา 623 ซึ่งมาตรา 772 ให้นำมาใช้แก่นายคลังสินค้าอนุโลมตามควรแก่บท | ลักษณะ 8 รับขน หมวด 1 รับขนของ | แก้ไขแล้ว — LAS Audit |
| C-SHIELD-23-07 | ใบรับ ใบตราส่ง หรือเอกสารอื่น ๆ ทำนองนั้นซึ่งผู้ขนส่งออกให้แก่ผู้ส่ง ถ้ามีข้อความยกเว้นหรือจำกัดความรับผิดของผู้ขนส่งประการใด ข้อความนั้นเป็นโมฆะ เว้นแต่ผู้ส่งจะได้แสดงความตกลงด้วยชัดแจ้งในการยกเว้นหรือจำกัดความรับผิดเช่นว่านั้น | ป.พ.พ. มาตรา 625 ซึ่งมาตรา 772 ให้นำมาใช้แก่การเก็บของในคลังสินค้าอนุโลมตามควรแก่บท | ลักษณะ 8 รับขน หมวด 1 รับขนของ | ตรวจตรงตัวบท — LAS Audit |
| C-SHIELD-23-08 | ในข้อความรับผิดของผู้ขนส่งในการที่ของสูญหายหรือบุบสลาย หรือส่งของชักช้า ห้ามมิให้ฟ้องเมื่อพ้นกำหนดปีหนึ่งนับแต่ส่งมอบ หรือปีหนึ่งนับแต่วันที่ควรจะได้ส่งมอบ เว้นแต่ในกรณีที่มีการทุจริต | ป.พ.พ. มาตรา 624 | ลักษณะ 8 รับขน หมวด 1 รับขนของ | ตรวจตรงตัวบท — LAS Audit |
| C-SHIELD-23-09 | ในข้อความรับผิดเพื่อใช้เงินบำเหน็จค่าฝากทรัพย์ ชดใช้เงินค่าใช้จ่าย หรือใช้ค่าสินไหมทดแทนเกี่ยวแก่การฝากทรัพย์ ห้ามมิให้ฟ้องเมื่อพ้นเวลาหกเดือนนับแต่วันสิ้นสัญญา | ป.พ.พ. มาตรา 671 (นำมาใช้แก่การเก็บของในคลังสินค้าตามมาตรา 771 เพียงเท่าที่ไม่ขัดกับลักษณะเก็บของในคลังสินค้า) | ลักษณะ 10 ฝากทรัพย์ หมวด 1 บทเบ็ดเสร็จทั่วไป | ตรวจตรงตัวบท — LAS Audit |
การตรวจข้อสัญญาจำกัดความรับผิดสามชั้น
ข้อสัญญาที่ผู้ให้บริการ 3PL ใช้จำกัดความรับผิดต่อสินค้าต้องผ่านการตรวจตามลำดับสามชั้น ชั้นที่หนึ่ง ข้อความยกเว้นหรือจำกัดความรับผิดในใบรับ ใบตราส่ง หรือเอกสารทำนองเดียวกันที่ผู้ขนส่งหรือนายคลังสินค้าออกให้เป็นโมฆะ เว้นแต่ผู้ส่งหรือผู้ฝากแสดงความตกลงด้วยชัดแจ้ง (ป.พ.พ. มาตรา 625 ประกอบมาตรา 772) ชั้นที่สอง ความตกลงที่ทำไว้ล่วงหน้าเป็นข้อความยกเว้นมิให้ลูกหนี้ต้องรับผิดเพื่อกลฉ้อฉลหรือความประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงของตนเองเป็นโมฆะ (มาตรา 373) แต่มาตรา 373 ไม่ใช้บังคับแก่ความผิดของตัวแทนและบุคคลที่ลูกหนี้ใช้ในการชำระหนี้ ซึ่งลูกหนี้ต้องรับผิดเสมือนเป็นความผิดของตนเอง (มาตรา 220) ชั้นที่สาม ข้อตกลงที่ไม่เป็นโมฆะตามสองชั้นแรกมีผลบังคับได้เพียงเท่าที่เป็นธรรมและพอสมควรแก่กรณี (พระราชบัญญัติว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม พ.ศ. 2540 มาตรา 8 วรรคสอง) เพดานความรับผิดจึงมิได้ใช้บังคับเต็มที่เพียงเพราะไม่มีกลฉ้อฉลหรือความประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงของผู้ให้บริการเอง
อายุความและการบอกกล่าวความเสียหาย
ผู้ว่าจ้างต้องระวังกำหนดเวลาตามกฎหมายซึ่งสั้นมาก ข้อเรียกร้องเพื่อความรับผิดของผู้ขนส่งในการที่ของสูญหาย บุบสลาย หรือส่งชักช้า ห้ามฟ้องเมื่อพ้นหนึ่งปีนับแต่ส่งมอบ หรือหนึ่งปีนับแต่วันที่ควรจะได้ส่งมอบ เว้นแต่ในกรณีที่มีการทุจริต (ป.พ.พ. มาตรา 624) ส่วนข้อเรียกร้องเกี่ยวกับบำเหน็จค่าฝาก ค่าใช้จ่าย หรือค่าสินไหมทดแทนเกี่ยวแก่การฝากทรัพย์ ห้ามฟ้องเมื่อพ้นหกเดือนนับแต่วันสิ้นสัญญา (มาตรา 671) ซึ่งนำมาใช้แก่การเก็บของในคลังสินค้าตามมาตรา 771 เพียงเท่าที่ไม่ขัดกับลักษณะเก็บของในคลังสินค้า นอกจากนี้ สำหรับของสูญหายหรือบุบสลายที่เห็นไม่ได้แต่สภาพภายนอก ต้องบอกกล่าวแก่ผู้ขนส่งภายในแปดวันนับแต่วันส่งมอบ (มาตรา 623 ซึ่งมาตรา 772 ให้นำมาใช้แก่นายคลังสินค้าอนุโลมตามควรแก่บท) สัญญา 3PL จึงควรกำหนดขั้นตอนการบอกกล่าวความเสียหายและการรวบรวมหลักฐานให้ทันภายในกำหนดเหล่านี้
โครงสร้างพิมพ์เขียวสัญญา 3PL 7 ชั้น
- Layer 1: Scope of Logistics Services & Network: ขอบเขตงานขนส่ง ขนถ่าย คัดแยก บรรจุหีบห่อ และการจัดเก็บในคลังสินค้า (Facility Location & Dedicated กับ Shared Space)
- Layer 2: Receiving, Inspection & Warehouse Receipts: ขั้นตอนการตรวจรับสินค้าหน้าคลัง การออกใบรับสินค้า (Goods Receipt Note: GRN) และการบันทึกสภาพความชำรุดเสียหายเริ่มแรก ทั้งนี้ ผู้ฝากเรียกให้นายคลังสินค้าออกใบรับของคลังสินค้าและประทวนสินค้าได้ตามมาตรา 775 โดยมีรายการตามมาตรา 778 และเมื่อได้ออกใบรับของคลังสินค้าแล้ว การรับสินค้าคืนต้องเวนคืนใบรับของคลังสินค้าตามมาตรา 788 ซึ่งต่างจากใบรับสินค้าทั่วไป ข้อสัญญาส่งมอบสินค้าคืนในชั้นที่ 7 จึงควรสอดคล้องกับเงื่อนไขนี้
- Layer 3: Inventory Management & Shrinkage Allowance: การตรวจนับสต็อก (Cycle Count / Annual Audit), กำหนดเกณฑ์สินค้าขาดหายที่ยอมรับได้ (Shrinkage Cap เช่น ไม่เกินร้อยละ 0.2 ของมูลค่าสินค้าต่อปี)
- Layer 4: Service Level Agreement (SLA) & Cold Chain Norms: ดัชนีวัดผล: On-time Delivery (ไม่ต่ำกว่าร้อยละ 98), Order Accuracy (ไม่ต่ำกว่าร้อยละ 99.5), การควบคุมอุณหภูมิ และระบบสำรองไฟฉุกเฉิน ทั้งนี้ ตัวเลขตัวชี้วัดในชั้นที่ 3 และชั้นที่ 4 เป็นตัวอย่างเชิงพาณิชย์ที่คู่สัญญาต้องตกลงกันเอง มิใช่ข้อกำหนดตามกฎหมาย [ต้องยืนยันแหล่งที่มา] หากจะอ้างเป็นมาตรฐานอุตสาหกรรม
- Layer 5: Cargo Liability, Declared Value & Super-Cap: เพดานความรับผิดต่อเที่ยวขนส่ง การแจ้งมูลค่าสินค้าพิเศษ (Declared Value) และข้อสัญญาสละสิทธิยึดหน่วงในสินค้าจำเป็น (Lien Waiver) ทั้งนี้ ป.พ.พ. มาตรา 620 กำหนดไว้แล้วว่าผู้ขนส่งไม่ต้องรับผิดในเงินทองตรา อัญมณี และของมีค่าอย่างอื่น หากมิได้รับบอกราคาหรือสภาพแห่งของไว้ในขณะส่งมอบ และเมื่อได้บอกราคาแล้ว ความรับผิดจำกัดเพียงไม่เกินราคาที่บอก (ดูตัวอย่างในหัวข้อ 7)
- Layer 6: Mandatory Insurance Program: หน้าที่ของ 3PL ในการทำประกันภัยคลังสินค้า (Warehouseman's Legal Liability) และประกันภัยสินค้าขณะขนส่ง (Marine/Cargo All Risks)
- Layer 7: Term, Suspension & Orderly Transition: การเลิกสัญญาจากเหตุ SLA ตกต่ำเรื้อรัง และหน้าที่ส่งมอบสินค้าคืน (Exit Handover Assistance) ภายใน 30-60 วันโดยห้ามหน่วงเหนี่ยว ทั้งนี้ การส่งมอบสินค้าคืนต้องสอดคล้องกับมาตรา 788 และมาตรา 774 ซึ่งห้ามนายคลังสินค้าเรียกให้ผู้ฝากถอนสินค้าไปก่อนสิ้นระยะเวลาที่ตกลงกันไว้ และกำหนดว่าถ้าไม่มีกำหนดเวลาส่งคืน นายคลังสินค้าจะส่งคืนได้ต่อเมื่อบอกกล่าวให้ผู้ฝากทราบล่วงหน้าเดือนหนึ่ง แต่ไม่ให้ผู้ฝากถูกบังคับให้ถอนสินค้าไปก่อนเวลาล่วงแล้วสองเดือนนับแต่วันที่ได้ส่งมอบฝากไว้
ประกันภัยสินค้าและประกันภัยความรับผิด (Cargo Insurance)
สัญญา 3PL ควรกำหนดให้ชัดว่าใครเป็นผู้เอาประกันภัยและใครเป็นผู้รับประโยชน์ เพราะสัญญาประกันภัยย่อมไม่ผูกพันคู่สัญญา หากผู้เอาประกันภัยมิได้มีส่วนได้เสียในเหตุที่ประกันภัยไว้ (ป.พ.พ. มาตรา 863) หากผู้ให้บริการทำประกันภัยค้ำจุนเพื่อความรับผิดที่ตนอาจมีต่อผู้ว่าจ้าง ผู้ว่าจ้างในฐานะบุคคลผู้ต้องเสียหายชอบที่จะได้รับค่าสินไหมทดแทนจากผู้รับประกันภัยโดยตรง แต่ไม่เกินจำนวนที่ผู้รับประกันภัยต้องใช้ตามสัญญา (มาตรา 887) ผู้ว่าจ้างจึงควรตรวจกรมธรรม์ฉบับจริงก่อนตกลงเพดานความรับผิดในสัญญา
สินค้าควบคุมอุณหภูมิ: ข้อสัญญาเฉพาะของคลังสินค้าห้องเย็น
ข้อสัญญาทางเทคนิคต่อไปนี้ของคลังสินค้าห้องเย็นควรกำหนดไว้ในสัญญา ส่วนตัวเลขเป็นเพียงตัวอย่างตามแนวปฏิบัติของอุตสาหกรรมที่คู่สัญญาตกลงกันเอง มิใช่ข้อกำหนดตามกฎหมาย [ต้องยืนยันแหล่งที่มา]
- โซนอุณหภูมิ: ระบุช่วงอุณหภูมิแยกตามประเภทสินค้า เช่น แช่แข็ง (Frozen) ประมาณ -18°C ถึง -25°C แช่เย็น (Chilled) ประมาณ +2°C ถึง +8°C และควบคุมอุณหภูมิห้อง (Controlled Ambient) ประมาณ +15°C ถึง +25°C
- เครื่องบันทึกอุณหภูมิ (Data Logger): กำหนดความถี่ในการบันทึก เกณฑ์อุณหภูมิที่เบี่ยงเบนได้ และหน้าที่แจ้งเตือนทันทีเมื่อเกินช่วงที่กำหนด คู่สัญญาอาจตกลงให้ถือข้อมูลจากเครื่องบันทึกเป็นหลักฐานหลัก โดยให้สอบเทียบเครื่องและให้ผู้ฝากเข้าถึงข้อมูลดิบได้ ส่วนน้ำหนักของพยานหลักฐานเป็นดุลพินิจของศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 104
- ระบบไฟฟ้าสำรอง: กำหนดจำนวนเครื่องกำเนิดไฟฟ้าสำรอง เวลาเริ่มทำงานอัตโนมัติ และปริมาณน้ำมันสำรอง เพราะไฟดับที่ป้องกันผลเสียได้ด้วยระบบสำรองไม่ใช่เหตุสุดวิสัยตามมาตรา 8
- ประกันภัยความเสียหายจากการเสื่อมสภาพของสินค้า (Deterioration of Stock): ควรทำประกันภัยที่คุ้มครองความเสียหายจากอุณหภูมิเปลี่ยนแปลง เพราะเครื่องจักรขัดข้อง เพื่อคุ้มครองส่วนที่เกินเพดานความรับผิด โดยต้องตรวจขอบเขตความคุ้มครองจากกรมธรรม์ฉบับจริง
- สภาพของสินค้าเมื่อรับมอบ: บันทึกอุณหภูมิและสภาพของสินค้าไว้ในใบรับสินค้า เพราะผู้ให้บริการมักต่อสู้ว่าสินค้าเสียเพราะสภาพแห่งของนั้นเอง หรือมิได้ลดอุณหภูมิล่วงหน้า ซึ่งผู้ให้บริการต้องเป็นฝ่ายพิสูจน์ตามมาตรา 616 ประกอบมาตรา 772
หากสัญญามิได้กำหนดมาตรฐานอุณหภูมิไว้ ให้ตีความสัญญาไปตามความประสงค์ในทางสุจริต โดยพิเคราะห์ถึงปกติประเพณีด้วย (มาตรา 368) ส่วนการจัดเก็บอาหารที่อุณหภูมิไม่เหมาะสมอาจมีความเสี่ยงทางกฎหมาย หากเข้าลักษณะเป็นอาหารที่เก็บรักษาไว้โดยไม่ถูกสุขลักษณะ ซึ่งพระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ. 2522 มาตรา 26 (3) ให้ถือว่าเป็นอาหารไม่บริสุทธิ์ และมาตรา 25 (1) ห้ามมิให้ผู้ใดผลิต นำเข้าเพื่อจำหน่าย หรือจำหน่ายอาหารไม่บริสุทธิ์ (ตัวบทมิได้กำหนดเกณฑ์อุณหภูมิไว้โดยตรง)
สำหรับห้องเย็นอุณหภูมิต่ำยิ่งยวดที่ใช้เก็บรักษาเวชภัณฑ์ ชีววัตถุ และตัวอย่างชีวภาพ ซึ่งมีประเด็นเฉพาะเพิ่มขึ้น ได้แก่ เกณฑ์อุณหภูมิเบี่ยงเบนและการแจ้งเหตุ ระบบทำความเย็นสำรองด้วยไนโตรเจนเหลว การบันทึกข้อมูลอุณหภูมิอย่างต่อเนื่อง การประกันภัยความเสื่อมสภาพของสินค้า และใบอนุญาตประกอบกิจการห้องเย็น ผู้อ่านที่สนใจโปรดดูบทความเรื่อง สาระสำคัญในสัญญาจ้างบริหารจัดการและพัฒนาระบบคลังสินค้าห้องเย็นแบบแช่เยือกแข็งพิเศษ (Automated Ultra-Low Temperature & Cryogenic Cold Storage Operations Agreement)
สิทธิยึดหน่วงของนายคลังสินค้า (Lien) กับข้อยกเว้นในสัญญา
นายคลังสินค้ามีสิทธิยึดหน่วงสินค้าไว้เมื่อผู้ว่าจ้างค้างชำระค่าบำเหน็จหรือค่าใช้จ่ายเกี่ยวด้วยการเก็บรักษาสินค้านั้น ตาม ป.พ.พ. มาตรา 630 ประกอบมาตรา 772 และมาตรา 670 ประกอบมาตรา 771 ระหว่างที่ยึดหน่วง นายคลังสินค้าต้องดูแลรักษาสินค้าตามสมควรตามมาตรา 246 ซึ่งสำคัญมากสำหรับสินค้าควบคุมอุณหภูมิ และผู้ว่าจ้างเรียกร้องให้ระงับสิทธิยึดหน่วงได้ด้วยการให้ประกันตามสมควรตามมาตรา 249 สัญญา 3PL ที่รัดกุมสำหรับผู้ว่าจ้างจึงควรมีข้อสัญญาสละสิทธิยึดหน่วง "Lien Waiver Clause" ดังนี้:
"ผู้ให้บริการตกลงสละสิทธิยึดหน่วง (Lien) ในสินค้าของผู้ว่าจ้าง ไม่ว่าสิทธินั้นจะเกิดขึ้นตามกฎหมายหรือตามสัญญา รวมทั้งสิทธิตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 630 ประกอบมาตรา 772 และมาตรา 670 ประกอบมาตรา 771 และตกลงจะไม่หน่วงเหนี่ยว ชะลอ หรือขัดขวางการส่งมอบสินค้าคืนแก่ผู้ว่าจ้าง แม้จะมีข้อพิพาทเรื่องค่าบริการค้างชำระ โดยผู้ให้บริการยินยอมใช้วิธีระงับข้อพิพาทและเรียกร้องเงินผ่านกระบวนการอนุญาโตตุลาการหรือศาลยุติธรรมเท่านั้น"
สิทธิยึดหน่วงตามมาตรา 630 ประกอบมาตรา 772 และมาตรา 670 ประกอบมาตรา 771 ให้สิทธิเพียงยึดสินค้าไว้จนกว่าจะได้รับชำระ และไม่ให้อำนาจนายคลังสินค้านำสินค้าออกขายทอดตลาดเพื่อชำระค่าบริการที่ค้าง อำนาจของนายคลังสินค้าเองที่จะนำสินค้าไปฝากไว้ ณ สำนักงานฝากทรัพย์หรือขายทอดตลาดมีเฉพาะตามเงื่อนไขของมาตรา 631 ซึ่งมาตรา 772 ให้นำมาใช้อนุโลมตามควรแก่บท และเงื่อนไขนั้นเริ่มจากการที่หาตัวผู้มีสิทธิรับสินค้าไม่พบหรือผู้นั้นบอกปัดไม่ยอมรับมอบสินค้า มิใช่จากการค้างชำระค่าบริการเพียงอย่างเดียว (ดูคำถามที่พบบ่อยเรื่องการขายทอดตลาดสินค้าที่ยึดหน่วง) สัญญาจึงควรกำหนดขั้นตอนบอกกล่าวและขอคำสั่งของผู้ฝากก่อนนายคลังสินค้าใช้อำนาจฝากหรือขายสินค้าที่เสื่อมสภาพเร็ว
ผู้ให้เช่าพื้นที่กับนายคลังสินค้า สิทธิยึดหน่วงเหนือสินค้าอื่น และการโจรกรรมสินค้า
ผู้ให้บริการที่เรียกตนว่าผู้ให้เช่าพื้นที่ไม่พ้นจากหน้าที่ของนายคลังสินค้าโดยอัตโนมัติ เพราะการตีความการแสดงเจตนาต้องเพ่งเล็งถึงเจตนาอันแท้จริงยิ่งกว่าถ้อยคำสำนวน (ป.พ.พ. มาตรา 171) ผู้ให้เช่าทรัพย์สินตามมาตรา 537 มิได้รับเก็บรักษาสินค้า แต่ผู้ให้บริการที่รับสินค้าไว้ในอารักขาของตน จัดการสต็อก และรับบำเหน็จเป็นทางค้าปกติ ย่อมเป็นนายคลังสินค้าตามมาตรา 770 และต้องรับผิดตามมาตรา 659 ประกอบมาตรา 771 และมาตรา 616 ประกอบมาตรา 772 สัญญาจึงควรเขียนบทบาทของผู้ให้บริการให้ตรงกับการปฏิบัติจริง
สิทธิยึดหน่วงตามมาตรา 630 ประกอบมาตรา 772 และมาตรา 670 ประกอบมาตรา 771 ตลอดจนหลักทั่วไปในมาตรา 241 ใช้ได้เฉพาะหนี้ที่เกี่ยวด้วยการฝากสินค้านั้น หากต้องการขยายสิทธิไปยังสินค้าชุดอื่น ต้องเขียนข้อตกลงให้ชัดเจนและตรวจความเป็นธรรมของข้อตกลงนั้น ส่วนการถูกโจรกรรมเป็นเหตุสุดวิสัยตามมาตรา 8 ก็ต่อเมื่อนายคลังสินค้าพิสูจน์ได้ว่าเป็นเหตุที่ไม่อาจป้องกันได้ แม้ได้จัดการระมัดระวังตามสมควรแล้ว (มาตรา 616 ประกอบมาตรา 772)
ข้อต่อสู้ของผู้ให้บริการ 3PL กับผู้ว่าจ้าง Devil's Advocate
| ข้ออ้างของ 3PL Operator | ข้อต่อสู้ของผู้ว่าจ้างตามกฎหมายไทย | หลักฐานที่ชี้ขาด |
|---|---|---|
| สินค้าเน่าเสียเกิดจากเหตุสุดวิสัย ไฟฟ้าดับทั้งนิคมอุตสาหกรรม | 3PL มีหน้าที่ตามสัญญาต้องมีเครื่องสำรองไฟ (Generator) ที่ทำงานได้ทันทีภายใน 15 นาที การไม่เตรียมพร้อมถือเป็นประมาทเลินเล่อ ทั้งนี้ เหตุสุดวิสัยตามมาตรา 8 ต้องเป็นเหตุที่ไม่อาจป้องกันได้แม้ได้จัดการระมัดระวังตามสมควรอันพึงคาดหมายได้จากบุคคลในฐานะและภาวะเช่นนั้น ไฟฟ้าดับที่ป้องกันผลเสียได้ด้วยเครื่องสำรองไฟที่เตรียมไว้ตามสัญญาจึงไม่ใช่เหตุสุดวิสัย และผู้ขนส่งหรือนายคลังสินค้าเป็นฝ่ายต้องพิสูจน์เหตุสุดวิสัยตามมาตรา 616 ประกอบมาตรา 772 | รายงานบันทึกการบำรุงรักษาเครื่องกำเนิดไฟฟ้าและสัญญา SLA |
| ผู้รับมอบสินค้าปลายทางเซ็นรับโดยไม่อิดเอื้อน สิทธิเรียกร้องระงับตามมาตรา 623 | ความเสียหายเป็นความเสียหายภายในกล่องที่มองไม่เห็นจากภายนอก ผู้ว่าจ้างได้ส่งหนังสือแจ้งความเสียหายภายในแปดวันนับแต่วันส่งมอบตามมาตรา 623 แล้ว และมาตรา 623 ไม่ใช้บังคับในกรณีที่มีการทุจริตหรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงอันปรับเป็นความผิดของผู้ขนส่งได้ | หนังสือแจ้งความเสียหายและรูปถ่ายการเปิดกล่องตรวจนับ |
| สัญญาจำกัดความรับผิดไว้เพียง 100,000 บาทต่อเที่ยวขนส่ง | ในกรณีที่คนขับรถของ 3PL ดื่มสุราจนเกิดอุบัติเหตุพลิกคว่ำ คนขับรถเป็นบุคคลที่ 3PL ใช้ในการชำระหนี้ 3PL จึงต้องรับผิดในความผิดของคนขับเสมือนเป็นความผิดของตนเองตาม ป.พ.พ. มาตรา 220 แต่ความประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงของคนขับไม่ทำให้ข้อจำกัดความรับผิดตกเป็นโมฆะตามมาตรา 373 เพราะมาตรา 220 บัญญัติว่ามาตรา 373 ไม่ใช้บังคับแก่กรณีเช่นนี้ ผู้ว่าจ้างจึงต้องอ้างว่าเพดาน 100,000 บาทต่อเที่ยวมีผลบังคับได้เพียงเท่าที่เป็นธรรมและพอสมควรแก่กรณีตามพระราชบัญญัติว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม พ.ศ. 2540 มาตรา 8 วรรคสอง และถ้าเพดานนั้นอยู่ในใบรับ ใบตราส่ง หรือเอกสารทำนองนั้นที่ 3PL ออกให้โดยผู้ว่าจ้างมิได้แสดงความตกลงด้วยชัดแจ้ง ข้อความนั้นเป็นโมฆะตามมาตรา 625 ส่วนผลตามมาตรา 373 จะเกิดได้ต่อเมื่อพิสูจน์ได้ว่ากลฉ้อฉลหรือความประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงเป็นของ 3PL เอง | รายงานผลตรวจแอลกอฮอล์ บันทึกประจำวันของพนักงานสอบสวน และเอกสารที่แสดงว่าผู้ว่าจ้างได้ตกลงในเพดานความรับผิดโดยชัดแจ้งหรือไม่ |
ตัวอย่างสถานการณ์จำลอง Worked Example
ข้อเท็จจริงสมมติ: บริษัท A ว่าจ้างผู้ให้บริการ 3PL ชื่อ B ขนส่งชิปคอมพิวเตอร์มูลค่าเที่ยวละ 20 ล้านบาท สัญญามาตรฐานของ B จำกัดความรับผิดไว้ 500,000 บาท
โครงสร้างสัญญาที่ปลอดภัยโดย LAS: (1) ผู้ว่าจ้างเพิ่มข้อสัญญา Declared Value Protocol กำหนดว่าเมื่อใดที่มีการขนส่งชิปมูลค่าสูง ให้ผู้ว่าจ้างแจ้งล่วงหน้าและจ่ายค่าธรรมเนียมประกันภัยเพิ่ม โดยอัตราร้อยละ 0.1 ของมูลค่าสินค้าเป็นเพียงตัวอย่างเชิงพาณิชย์ [ต้องยืนยันแหล่งที่มา] ทั้งนี้ ตาม ป.พ.พ. มาตรา 620 ผู้ขนส่งไม่ต้องรับผิดในของมีค่า หากมิได้รับบอกราคาหรือสภาพแห่งของไว้ในขณะที่ส่งมอบแก่ตน และเมื่อได้บอกราคาแล้ว ความรับผิดของผู้ขนส่งจำกัดเพียงไม่เกินราคาที่บอก จึงควรกำหนดขั้นตอนแจ้งมูลค่าและสภาพสินค้าเป็นหนังสือก่อนส่งมอบทุกเที่ยว ส่วนชิปคอมพิวเตอร์จะเป็นของมีค่าอย่างอื่นตามมาตรา 620 หรือไม่ เป็นปัญหาข้อเท็จจริงที่ต้องวินิจฉัย, (2) 3PL มีหน้าที่จัดทำกรมธรรม์ Cargo Insurance คุ้มครองเต็มวงเงิน 20 ล้านบาทโดยระบุผู้ว่าจ้างเป็นผู้รับผลประโยชน์โดยตรง, (3) รถขนส่งต้องมีระบบ GPS Tracking, ล็อคซีลอิเล็กทรอนิกส์, และมีรถรักษาความปลอดภัยขับประกบ
Checklist 10 จุดตรวจสัญญาโลจิสติกส์และคลังสินค้า
- กำหนดขอบเขตบริการโลจิสติกส์และการตรวจรับมอบสินค้า (Inbound Receipt Protocol) ชัดเจน
- มีตัวชี้วัด SLA เรื่องความตรงต่อเวลา (On-Time Delivery) และความถูกต้องของคำสั่งซื้อ (ไม่ต่ำกว่าร้อยละ 99.5)
- กรณีสินค้าควบคุมอุณหภูมิ (Cold Chain) มีการกำหนดช่วงอุณหภูมิที่ยอมรับได้และระบบบันทึก Data Logger
- มีการกำหนดเพดานสินค้าสูญหายที่ยอมรับได้ (Shrinkage Allowance) ไม่เกินร้อยละ 0.2 ต่อปี
- มีข้อสัญญา สละสิทธิยึดหน่วงสินค้า (Waiver of Warehouseman's Lien) ป้องกันสินค้าถูกกักเป็นตัวประกัน
- ตรวจสอบข้อสัญญาจำกัดความรับผิด (Limitation of Liability) ให้เพดานความรับผิดเป็นธรรมและพอสมควรแก่กรณี และไม่ขัดต่อมาตรา 625 มาตรา 373 และมาตรา 220
- กำหนดหน้าที่ให้ 3PL ต้องทำประกันภัยความรับผิดของนายคลังสินค้าและผู้ขนส่งด้วยวงเงินที่เพียงพอ
- มีกระบวนการตรวจสอบสต็อกสินค้าประจำปี (Annual Physical Stock Count) โดยผู้สอบบัญชีอิสระ
- มีขั้นตอนการบอกกล่าวความเสียหายภายในแปดวันนับแต่วันส่งมอบสำหรับความเสียหายที่มองไม่เห็นภายนอกตาม ป.พ.พ. มาตรา 623 ซึ่งมาตรา 772 ให้นำมาใช้แก่นายคลังสินค้าอนุโลมตามควรแก่บท (ทั้งนี้ ในกรณีที่มีการทุจริตหรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงอันจะปรับเอาเป็นความผิดของผู้ขนส่งได้ มาตรา 623 ไม่ใช้บังคับ ความรับผิดจึงไม่สุดสิ้นลงเพียงเพราะรับสินค้าไว้โดยไม่อิดเอื้อน) และให้สัญญากำหนดขั้นตอนรวบรวมหลักฐานให้ทันภายในอายุความตามมาตรา 624 และมาตรา 671
- มีข้อกำหนดหน้าที่ช่วยเหลือในการขนย้ายสินค้าคืน (Exit Handover & Transition) เมื่อสิ้นสุดสัญญา
คำถามที่พบบ่อย Frequently Asked Questions
อ้างอิง — References
- ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 8 มาตรา 171 มาตรา 220 มาตรา 241 มาตรา 246 มาตรา 249 มาตรา 368 มาตรา 373 มาตรา 537 มาตรา 608 ถึงมาตรา 639 (รับขน) มาตรา 657 ถึงมาตรา 671 (ฝากทรัพย์) มาตรา 770 ถึงมาตรา 796 (เก็บของในคลังสินค้า) มาตรา 863 และมาตรา 887
- พระราชบัญญัติว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม พ.ศ. 2540 มาตรา 8
- พระราชบัญญัติการรับขนของทางทะเล พ.ศ. 2534 มาตรา 4
- พระราชบัญญัติคลังสินค้า ไซโล และห้องเย็น พ.ศ. 2558 มาตรา 3 และมาตรา 18
- พระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ. 2522 มาตรา 25 และมาตรา 26
- สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา — ระบบสืบค้นกฎหมาย (OCS)