✓ ตรวจทบทวนข้อกฎหมายล่าสุดเมื่อวันที่ 28 กันยายน 2569 · ปรับปรุงเนื้อหาบนเว็บไซต์เมื่อวันที่ 29 กันยายน 2569
ธันย์ธรณ์เทพ แย้มอุทัย, Ph.D. | LAS Legal | อัปเดต 8 เมษายน 2569
"รับประกัน" กับ "ค้ำประกัน" ฟังดูคล้ายกัน แต่ในทางกฎหมายต่างกันอย่างสิ้นเชิง — ผู้ประกอบการจำนวนมากใช้สองคำนี้สลับกันโดยไม่รู้ว่าผลทางกฎหมายแตกต่างกันอย่างมาก บทความนี้ครอบคลุมตั้งแต่หลักกฎหมาย ป.พ.พ. มาตรา 472 ถึงมาตรา 474 (ความชำรุดบกพร่อง) มาตรา 475 ถึงมาตรา 482 (รอนสิทธิ) และมาตรา 680 ถึงมาตรา 701 (Guarantee) ไปจนถึง Bank Guarantee, Parent Company Guarantee ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย และ FAQ 5 ข้อ
ในบริบทของสัญญาซื้อขาย คำว่า Warranty ในทางปฏิบัติมักหมายถึงสองเรื่องที่กฎหมายไทยแยกมาตราไว้คนละชุด คือ ความชำรุดบกพร่อง ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 472 ถึงมาตรา 474 และ การรอนสิทธิ ตามมาตรา 475 ถึงมาตรา 482 ห้ามอ่านมาตรา 475 เป็นบทชำรุดบกพร่อง
มาตรา ๔๗๒ ในกรณีที่ทรัพย์สินซึ่งขายนั้นชำรุดบกพร่องอย่างหนึ่งอย่างใด อันเป็นเหตุให้เสื่อมราคาหรือเสื่อมความเหมาะสมแก่ประโยชน์อันมุ่งจะใช้เป็นปกติก็ดี ประโยชน์ที่มุ่งหมายโดยสัญญาก็ดี ท่านว่าผู้ขายต้องรับผิด
ความทกล่าวมาในมาตรานี้ย่อมใช้ได้ ทั้งทผู้ขายรู้อยู่แล้วหรือไม่รู้ว่าความชำรุดบกพร่องมีอยู่
อ่านมาตรา ๔๗๒ ในกล่องด้านบนทั้งสองวรรค รวมความที่กล่าวมาในมาตรานี้ใช้ได้ทั้งที่ผู้ขายรู้อยู่แล้วหรือไม่รู้ ตัวบทใน PDF ใช้คำว่าความทกล่าวมา และทั้งทผู้ขาย
มาตรา ๔๗๕ หากว่าบุคคลผู้ใดมาก่อการรบกวนขัดสิทธิของผู้ซื้อในอันจะครองทรัพย์สินโดยปกติสุข เพราะบุคคลผู้นั้นมีสิทธิเหนือทรัพย์สินที่ได้ซื้อขายกันนั้นอยู่ในเวลาซื้อขายก็ดี เพราะความผิดของผู้ขายก็ดี ท่านว่าผู้ขายจะต้องรับผิดในผลอันนั้น
อ่านมาตรา ๔๗๕ ในกล่องด้านบน ตัวบทขึ้นต้นว่าหากว่าบุคคลผู้ใดมาก่อการรบกวนขัดสิทธิ ไม่ใช่บทชำรุดบกพร่อง
มาตรา 472 วางหลักว่าความรับผิดในความชำรุดบกพร่อง ไม่ขึ้นกับความรู้ ของผู้ขาย ส่วนมาตรา 475 เป็นหน้าที่รับผิดเมื่อบุคคลภายนอกมาก่อการรบกวนขัดสิทธิ ไม่ใช่บทคุณภาพสินค้า
มาตรา ๔๗๓ ผู้ขายย่อมไม่ต้องรับผิดในกรณีดังจะกล่าวต่อไปนี้ คือ
(๑) ถ้าผู้ซื้อได้รู้อยู่แล้วแต่ในเวลาซื้อขายว่ามีความชำรุดบกพร่อง หรือควรจะได้รู้เช่นนั้นหากได้ใช้ความระมัดระวังอันจะพึงคาดหมายได้แต่วิญญูชน
(๒) ถ้าความชำรุดบกพร่องนั้นเป็นอันเห็นประจักษ์แล้วในเวลาส่งมอบ และผู้ซื้อรับเอาทรัพย์สินนั้นไว้โดยมิได้อิดเอื้อน
(๓) ถ้าทรัพย์สินนั้นได้ขายทอดตลาด
อ่านอนุมาตราในกล่องด้านบนทั้งสามข้อ มาตรา ๔๗๖ เป็นบทการรอนสิทธิ ไม่ใช่บทชำรุดบกพร่อง
มาตรา ๔๗๔ ในข้อรับผิดเพื่อชำรุดบกพร่องนั้น ท่านห้ามมิให้ฟ้องคดีเมื่อพ้นเวลาปีหนึ่งนับแต่เวลาที่ได้พบเห็นความชำรุดบกพร่อง
อ่านมาตรา ๔๗๔ ในกล่องด้านบน นับแต่เวลาที่ได้พบเห็นความชำรุดบกพร่อง ไม่มีวรรคห้าปีในมาตรานี้
มาตรา ๔๗๖ ถ้าสิทธิของผู้ก่อการรบกวนนั้นผู้ซื้อรู้อยู่แล้วในเวลาซื้อขาย ท่านว่าผู้ขายไม่ต้องรับผิด
มาตรา ๔๘๐ ถ้าอสังหาริมทรัพย์ต้องศาลแสดงว่าตกอยู่ในบังคับแห่งภาระจำยอมโดยกฎหมายไซร้ ท่านว่าผู้ขายไม่ต้องรับผิด เว้นไว้แต่ผู้ขายจะได้รับรองไว้ในสัญญาว่าทรัพย์สินนั้นปลอดจากภาระจำยอมอย่างใด ๆ ทั้งสิ้น หรือปลอดจากภาระจำยอมอันนั้น
มาตรา ๔๘๑ ถ้าผู้ขายไม่ได้เป็นคู่ความในคดีเดิม หรือถ้าผู้ซื้อได้ประนีประนอมยอมความกับบุคคลภายนอก หรือยอมตามที่บุคคลภายนอกเรียกร้องไซร้ ท่านห้ามมิให้ฟ้องคดีในข้อรับผิดเพื่อการรอนสิทธิเมื่อพ้นกำหนดสามเดือนนับแต่วันคำพิพากษาในคดีเดิมถึงที่สุด หรือนับแต่วันประนีประนอมยอมความ หรือวันที่ยอมตามบุคคลภายนอกเรียกร้องนั้น
อ่านสามกล่องด้านบน ตัวบทมาตรา ๔๘๐ ใช้คำว่าภาระจำยอม
| เรื่อง | มาตรา | ระยะเวลา | นับแต่ |
|---|---|---|---|
| ฟ้องความชำรุดบกพร่อง | มาตรา 474 | 1 ปี | เวลาที่ได้พบเห็นความชำรุดบกพร่อง |
| ฟ้องรอนสิทธิเมื่อผู้ขายไม่เป็นคู่ความในคดีเดิม หรือผู้ซื้อยอมความ/ยอมตามบุคคลภายนอก | มาตรา 481 | 3 เดือน | คำพิพากษาคดีเดิมถึงที่สุด หรือวันประนีประนอม หรือวันที่ยอมตามบุคคลภายนอก |
| ภารจำยอมโดยกฎหมายในอสังหาริมทรัพย์ | มาตรา 480 | ผู้ขายไม่ต้องรับผิด | เว้นแต่รับรองว่าปลอดภารจำยอม |
มาตรา ๔๘๓ คู่สัญญาซื้อขายจะตกลงกันว่าผู้ขายจะไม่ต้องรับผิดเพื่อความชำรุดบกพร่องหรือเพื่อการรอนสิทธิก็ได้
มาตรา ๔๘๕ ข้อสัญญาว่าจะไม่ต้องรับผิดนั้น ไม่อาจคุ้มความรับผิดของผู้ขายในผลของการอันผู้ขายได้กระทำไปเอง หรือผลแห่งข้อความจริงอันผู้ขายได้รู้อยู่แล้วและปกปิดเสีย
อ่านมาตรา ๔๘๓ และมาตรา ๔๘๕ ในกล่องด้านบน บทปิดบังอยู่ที่มาตรา ๔๘๕ ไม่ใช่วรรคสองของมาตรา ๔๘๓
ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 485 ข้อตกลงไม่รับผิดคุ้มไม่ได้ถ้าผู้ขายกระทำเอง หรือรู้ข้อความจริงแล้วปกปิด Option A: ผู้ซื้อควรให้ผู้ขายรับรองข้อเท็จจริงเรื่องสิทธิและสภาพทรัพย์ไว้เป็นลายลักษณ์อักษร | Option B: ในสัญญาซื้อขายกิจการ ควรมีข้อ Indemnification สำหรับความชำรุดที่พบหลังปิดดีล
มาตรา ๖๘๐ อันว่าค้ำประกันนั้น คือสัญญาซึ่งบุคคลภายนอกคนหนึ่ง เรียกว่าผู้ค้ำประกัน ผูกพันตนต่อเจ้าหนี้คนหนึ่งเพื่อชำระหนี้ในเมื่อลูกหนี้ไม่ชำระหนี้นั้น
อนึ่ง สัญญาค้ำประกันนั้น ถ้ามิได้มีหลักฐานเป็นหนังสืออย่างใดอย่างหนึ่งลงลายมือชื่อผู้ค้ำประกันเป็นสำคัญ ท่านว่าจะฟ้องร้องให้บังคับคดีหาได้ไม่
อ่านมาตรา ๖๘๐ ในกล่องด้านบนทั้งวรรค รวมหลักฐานเป็นหนังสือ
มาตรา ๖๘๒ ท่านว่าบุคคลจะยอมเข้าเป็นผู้รับเรือน คือเป็นประกันของผู้ค้ำประกันอีกชั้นหนึ่ง ก็เป็นได้
ถ้าบุคคลหลายคนยอมตนเข้าเป็นผู้ค้ำประกันในหนี้รายเดียวกันไซร้ ท่านว่าผู้ค้ำประกันเหล่านั้นมีความรับผิดอย่างลูกหนี้ร่วมกัน แม้ถึงว่าจะมิได้เข้ารับค้ำประกันรวมกัน
มาตรา ๖๘๓ อันค้ำประกันอย่างไม่มีจำกัดนั้นย่อมคุ้มถึงดอกเบี้ยและค่าสินไหมทดแทนซึ่งลูกหนี้ค้างชำระ ตลอดจนค่าภาระติดพันอันเป็นอุปกรณ์แห่งหนี้รายนั้นด้วย
อ่านคนละกล่อง มาตรา ๖๘๒ เป็นบทผู้รับเรือนและผู้ค้ำหลายคน มาตรา ๖๘๓ เป็นบทค้ำประกันอย่างไม่มีจำกัด ตัวบทมาตรา ๖๘๓ ไม่กล่าวถึงค่าฤชาธรรมเนียม
ผู้ค้ำประกันมีสิทธิสำคัญหลายประการที่ได้รับการคุ้มครองตามกฎหมาย ซึ่งหลายข้อสามารถสละได้โดยชัดแจ้งในสัญญา
| สิทธิ | มาตรา | เนื้อหา | สละสิทธิ์ได้? |
|---|---|---|---|
| สิทธิเกี่ยง (Right of Discussion) | มาตรา 688 | ให้เจ้าหนี้บังคับจากลูกหนี้ก่อน ก่อนเรียกจากผู้ค้ำประกัน | ได้ |
| สิทธิให้บังคับจากทรัพย์สินลูกหนี้ก่อน | มาตรา 689 | ผู้ค้ำประกันพิสูจน์ได้ว่าลูกหนี้มีทางชำระหนี้ได้และบังคับไม่ยาก เจ้าหนี้ต้องบังคับจากทรัพย์สินลูกหนี้ก่อน (มาตรา 690 คือกรณีเจ้าหนี้ยึดทรัพย์ไว้เป็นประกันอยู่แล้วโดยเฉพาะ) | ได้ |
| สิทธิไล่เบี้ย (Right of Recourse) | มาตรา 693 | หลังชำระหนี้แทนแล้ว ผู้ค้ำประกันไล่เบี้ยจากลูกหนี้ได้ | ไม่ได้ |
| สิทธิรับช่วงสิทธิ (Subrogation) | มาตรา 693 วรรคสอง | หลังชำระแล้ว ผู้ค้ำประกันรับช่วงสิทธิของเจ้าหนี้ทั้งหมด | ไม่ได้ |
| สิทธิยกข้อต่อสู้ของลูกหนี้ | มาตรา 694 | ผู้ค้ำประกันยกข้อต่อสู้ที่ลูกหนี้มีต่อเจ้าหนี้ขึ้นสู้ได้ด้วย | ไม่ได้ |
| สิทธิได้รับแจ้งเมื่อหนี้ค้างชำระ | มาตรา 686 | เจ้าหนี้ต้องแจ้งผู้ค้ำประกันเมื่อลูกหนี้ผิดนัดชำระ | — |
มาตรา ๖๘๖ เมื่อลูกหนี้ผิดนัด ให้เจ้าหนี้มีหนังสือบอกกล่าวไปยังผู้ค้ำประกันภายในหกสิบวันนับแต่วันที่ลูกหนี้ผิดนัด และไม่ว่ากรณีจะเป็นประการใดเจ้าหนี้จะเรียกให้ผู้ค้ำประกันชำระหนี้ก่อนที่หนังสือบอกกล่าวจะไปถึงผู้ค้ำประกันมิได้ แต่ไม่ตัดสิทธิผู้ค้ำประกันที่จะชำระหนี้เมื่อหนี้ถึงกำหนดชำระ
ในกรณีที่เจ้าหนี้มิได้มีหนังสือบอกกล่าวภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง ให้ผู้ค้ำประกันหลุดพ้นจากความรับผิดในดอกเบี้ยและค่าสินไหมทดแทน ตลอดจนค่าภาระติดพันอันเป็นอุปกรณ์แห่งหนี้รายนั้นบรรดาที่เกิดขึ้นภายหลังจากพ้นกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง
เมื่อเจ้าหนี้มีสิทธิเรียกให้ผู้ค้ำประกันชำระหนี้หรือผู้ค้ำประกันมีสิทธิชำระหนี้ได้ตามวรรคหนึ่ง ผู้ค้ำประกันอาจชำระหนี้ทั้งหมดหรือใช้สิทธิชำระหนี้ตามเงื่อนไขและวิธีการในการชำระหนี้ที่ลูกหนี้มีอยู่กับเจ้าหนี้ก่อนการผิดนัดชำระหนี้ ทั้งนี้ เฉพาะในส่วนที่ตนต้องรับผิดก็ได้ และให้นำความในมาตรา ๗๐๑ วรรคสอง มาใช้บังคับโดยอนุโลม
ในระหว่างที่ผู้ค้ำประกันชำระหนี้ตามเงื่อนไขและวิธีการในการชำระหนี้ของลูกหนี้ตามวรรคสาม เจ้าหนี้จะเรียกดอกเบี้ยเพิ่มขึ้นเพราะเหตุที่ลูกหนี้ผิดนัดในระหว่างนั้นมิได้
การชำระหนี้ของผู้ค้ำประกันตามมาตรานี้ ไม่กระทบกระเทือนสิทธิของผู้ค้ำประกันตามมาตรา ๖๙๓
อ่านมาตรา ๖๘๖ ในกล่องด้านบนทั้งวรรค อย่าย่อเหลือแค่ 60 วันโดยตัดเงื่อนไขในตัวบท
| # | ประเด็น | Warranty (รับประกัน) | Guarantee (ค้ำประกัน) |
|---|---|---|---|
| 1 | ลักษณะ | รับรองคุณภาพสินค้า/บริการ | รับรองการชำระหนี้ของบุคคลอื่น |
| 2 | คู่สัญญา | 2 ฝ่าย (ผู้ขาย-ผู้ซื้อ) | 2 ฝ่าย (ผู้ค้ำประกันกับเจ้าหนี้ ตามมาตรา 680 วรรคหนึ่ง) เพื่อประกันหนี้ประธานระหว่างเจ้าหนี้กับลูกหนี้ |
| 3 | มาตราหลัก | ป.พ.พ. มาตรา 472 ถึงมาตรา 482 | ป.พ.พ. มาตรา 680 ถึงมาตรา 701 |
| 4 | ต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือหรือไม่ | ไม่จำเป็น (เป็นหน้าที่โดยผลของกฎหมาย) | ต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อผู้ค้ำประกันจึงจะฟ้องร้องบังคับคดีได้ (มาตรา 680 วรรคสอง) |
| 5 | ผู้รับผิด | ผู้ขาย/ผู้ให้บริการโดยตรง | ผู้ค้ำประกัน (บุคคลภายนอก) |
| 6 | เมื่อไหร่สิทธิเกิด | เมื่อสินค้ามีความชำรุดบกพร่อง | เมื่อลูกหนี้ไม่ชำระหนี้ |
| 7 | อายุความ | ชำรุด: 1 ปีนับแต่พบเห็น (มาตรา 474) / รอนสิทธิกรณี มาตรา 481: 3 เดือน | ตามอายุความหนี้หลัก |
| 8 | ความเป็น Accessory | ไม่ใช่สัญญาอุปกรณ์ | เป็นสัญญาอุปกรณ์ของหนี้หลัก |
| 9 | สิทธิเกี่ยง | ไม่มี | มี มาตรา 688 (แต่สละได้) |
| 10 | ตัวอย่างในธุรกิจ | ซื้อเครื่องจักร รับประกัน 2 ปี | กู้เงินธนาคาร กรรมการค้ำประกัน |
ในธุรกรรมสำคัญ เจ้าหนี้มักต้องการ Guarantee จากแหล่งที่เชื่อถือได้ ซึ่งแบ่งออกเป็น 2 ประเภทหลัก
Bank Guarantee คือหนังสือที่ธนาคารออกให้แก่ลูกค้า เพื่อรับรองต่อบุคคลที่สาม (ผู้รับประโยชน์) ว่าธนาคารจะชำระเงินตามจำนวนที่ระบุหากลูกค้า (ผู้สั่ง) ไม่ปฏิบัติตามพันธะ
| ประเด็น | Bank Guarantee | Personal Guarantee |
|---|---|---|
| ผู้ค้ำประกัน | ธนาคาร (สถาบันการเงิน) | บุคคลธรรมดาหรือนิติบุคคล |
| ความน่าเชื่อถือ | สูงมาก ธนาคารมีฐานะทางการเงินมั่นคง | ขึ้นกับฐานะของผู้ค้ำประกัน |
| ต้นทุน | ค่าธรรมเนียม 0.5-2% ต่อปี | ไม่มีค่าธรรมเนียม (แต่มีความเสี่ยง) |
| ลักษณะการชำระ | ชำระทันทีเมื่อเรียก (Demand Guarantee) | ต้องพิสูจน์ว่าลูกหนี้ผิดนัดก่อน |
| สิทธิเกี่ยง | มักสละสิทธิเกี่ยงไว้ในสัญญา | มีสิทธิเกี่ยงตามมาตรา 688 |
| ใช้ในธุรกรรมใด | Performance Bond, Bid Bond, Advance Payment Guarantee | สินเชื่อ, สัญญาเช่า, สัญญาก่อสร้าง |
Bank Guarantee บางฉบับระบุเงื่อนไขการเรียกชำระไม่ชัดเจน เช่น ต้องมีเอกสารใดบ้าง ต้องแสดงหลักฐานการผิดนัดหรือไม่ หรือเป็น Unconditional Demand Guarantee ที่ชำระทันทีโดยไม่ต้องพิสูจน์ความผิด Option A: ระบุให้ชัดว่าเป็น "First Demand Guarantee" หรือ "Conditional Guarantee" และรายการเอกสารที่ต้องยื่น | Option B: กำหนดวันหมดอายุ (Expiry Date) ของ Bank Guarantee ให้สอดคล้องกับสัญญาหลัก
ในธุรกรรมระหว่างบริษัท โดยเฉพาะในกลุ่มบริษัทข้ามชาติหรือกลุ่ม SME ที่มีโครงสร้างหลายบริษัท เจ้าหนี้มักต้องการ Parent Company Guarantee (PCG) จากบริษัทแม่ เพื่อเพิ่มความมั่นใจว่าหากบริษัทลูกที่เป็นคู่สัญญาไม่สามารถชำระได้ บริษัทแม่จะรับผิดชอบแทน
เมื่อลูกหนี้ผิดนัดชำระ เจ้าหนี้ต้องปฏิบัติตามขั้นตอนที่ถูกต้องเพื่อบังคับต่อผู้ค้ำประกัน
การแก้ไขประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 686 ในปี พ.ศ. 2557 เพิ่มหน้าที่ให้เจ้าหนี้ต้องแจ้งผู้ค้ำประกันก่อนบังคับ เจ้าหนี้จำนวนมากยังไม่ทราบหน้าที่นี้ ทำให้สูญเสียสิทธิ์เรียกดอกเบี้ยและค่าเสียหายสำหรับช่วงเวลาก่อนแจ้ง Option A: ทำระบบติดตามวันครบกำหนดและส่งหนังสือบอกกล่าวตามมาตรา 686 อัตโนมัติ ข้อตกลงที่ให้ผู้ค้ำประกันสละสิทธิรับแจ้งล่วงหน้าตามมาตรา 686 เป็นโมฆะตามมาตรา 685/1 เจ้าหนี้ต้องปฏิบัติตามขั้นตอนแจ้ง 60 วันเสมอ ไม่มีทางเลี่ยงโดยสัญญา
กฎหมายค้ำประกันไทยมีจุดเด่นหลายประการที่แตกต่างจากระบบกฎหมายอื่น และส่งผลต่อการร่างสัญญา
| ประเด็น | กฎหมายไทย (ป.พ.พ.) | กฎหมาย Common Law (อังกฤษ/อเมริกา) |
|---|---|---|
| รูปแบบสัญญา | ต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อผู้ค้ำประกันจึงจะฟ้องร้องบังคับคดีได้ (มาตรา 680 วรรคสอง) | Writing required under Statute of Frauds |
| สิทธิเกี่ยง | มีโดยผลของกฎหมาย (มาตรา 688) สละได้ | ไม่มีโดยอัตโนมัติ ต้องตกลงใส่ไว้ |
| หน้าที่แจ้งเมื่อผิดนัด | เจ้าหนี้ต้องแจ้ง 60 วันก่อน (มาตรา 686 แก้ไข 2557) | ไม่มีบทบัญญัติเทียบเท่าในหลายระบบ |
| ผลการผ่อนเวลา | ผ่อนเวลาโดยไม่ยินยอม → ผู้ค้ำประกันหลุดพ้น มาตรา 700 | Time Extension ไม่เสมอหลุดพ้น ต้องดูเจตนา |
| การจำกัดความรับผิด | มาตรา 681 วรรคสาม รับผิดเฉพาะหนี้ที่ระบุ / มาตรา 683 หากไม่มีจำกัดย่อมคุ้มดอกเบี้ยและค่าสินไหม | ตกลงจำกัดได้เช่นกัน |
ในสัญญาซื้อขายกิจการ (SPA — Share Purchase Agreement หรือ APA — Asset Purchase Agreement) ข้อ Representations and Warranties (R&W) ถือเป็นหัวใจสำคัญของสัญญา เพราะเป็นการที่ผู้ขายรับรองข้อเท็จจริงต่าง ๆ เกี่ยวกับกิจการที่ขาย ซึ่งผู้ซื้อนำมาเป็นฐานในการตัดสินใจซื้อ
| ประเภท | ความหมาย | ผลเมื่อละเมิด | อายุความ |
|---|---|---|---|
| Representation | คำรับรองข้อเท็จจริง ณ เวลาทำสัญญา | เพิกถอนสัญญาหรือเรียกค่าเสียหาย (Misrepresentation) | ตามกฎหมายกำหนด |
| Warranty | คำรับรองที่เป็นข้อสัญญา | เรียกค่าเสียหายเท่านั้น (ไม่เพิกถอนสัญญา) | ตามที่ตกลงในสัญญา |
| Indemnity | พันธะชดใช้ค่าเสียหายโดยตรง | ชดใช้ 1:1 โดยไม่ต้องพิสูจน์ความเสียหาย | ตามที่ตกลงในสัญญา |
ข้อ [__]. การรับรอง (Representations and Warranties)
[__].1 ผู้ขายรับรองและรับประกันต่อผู้ซื้อ ณ วันที่ลงนามสัญญาฉบับนี้และ ณ วันปิดดีล ว่า:
(ก) บริษัทได้จัดตั้งขึ้นอย่างถูกต้องตามกฎหมายและยังคงดำรงอยู่โดยชอบด้วยกฎหมาย
(ข) งบการเงินของบริษัทที่แนบท้ายสัญญาได้จัดทำขึ้นตามมาตรฐานการรายงานทางการเงิน และสะท้อนฐานะทางการเงินที่แท้จริงของบริษัท
(ค) ไม่มีการฟ้องร้อง ข้อพิพาท หรือกระบวนพิจารณาทางกฎหมายที่ค้างอยู่ หรือที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต อันเกี่ยวกับกิจการหรือทรัพย์สินของบริษัท นอกจากที่ระบุไว้ใน Disclosure Letter
[__].2 ผู้ขายรับผิดชอบต่อค่าเสียหายที่ผู้ซื้อได้รับอันเนื่องมาจากการละเมิด Warranty ข้างต้น ทั้งนี้ความรับผิดของผู้ขายจำกัดไว้ที่ [___] บาท และต้องแจ้งภายใน [12/18/24] เดือนนับแต่วันปิดดีล
ในทางปฏิบัติ สัญญาค้ำประกันแบ่งออกเป็น 2 ประเภทหลักตามขอบเขตของหนี้ที่ค้ำประกัน
ผู้ค้ำประกันที่ลงนามใน Continuing Guarantee โดยไม่มี Cap Amount อาจพบว่าตนรับผิดชอบหนี้สะสมที่มากกว่าที่คาดไว้มาก เพราะเจ้าหนี้อาจเพิ่มวงเงินให้ลูกหนี้โดยที่ผู้ค้ำประกันไม่ทราบ Option A: กำหนด Maximum Liability Amount ไว้ชัดเจนในสัญญา เช่น "ผู้ค้ำประกันรับผิดสูงสุดไม่เกิน [x] บาท" | Option B: กำหนด Review Period ให้ผู้ค้ำประกันรับทราบยอดหนี้ปัจจุบันทุก 6 เดือน
| สถานการณ์ | ระดับความเสี่ยง | คำแนะนำ |
|---|---|---|
| ผู้ขายรู้ถึงข้อบกพร่องและปิดบัง | 🔴 สูง | ข้อสัญญาไม่รับผิดคุ้มไม่ได้ตามมาตรา 485 ไม่ใช่ มาตรา 483 วรรคสอง เพราะ มาตรา 483 มีวรรคเดียว |
| สัญญาค้ำประกันไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อผู้ค้ำประกัน | 🔴 สูง | ฟ้องร้องบังคับไม่ได้ตามมาตรา 680 วรรคสอง |
| ไม่แจ้งผู้ค้ำประกันตามมาตรา 686 ก่อน 60 วัน | 🔴 สูง | เสียสิทธิ์เรียกดอกเบี้ยและค่าสินไหมทดแทนในช่วงนั้น |
| ไม่ระบุขอบเขตหนี้ที่ค้ำประกัน | 🟡 กลาง | ทำให้เกิดข้อพิพาทเรื่องขอบเขต ระบุไว้ให้ชัดเจน |
| ไม่มีข้อ Warranty ในสัญญา M&A | 🟡 กลาง | ต้องพึ่งบทบัญญัติกฎหมายซึ่งอาจไม่ครอบคลุมทุกประเด็น |
| มีสัญญาค้ำประกันครบถ้วน ระบุขอบเขตชัด | 🟢 ต่ำ | ความเสี่ยงต่ำ ยังต้องปฏิบัติตามขั้นตอน มาตรา 686 เมื่อบังคับ |
ตารางต่อไปนี้สรุปหลักตามตัวบทประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ในส่วนที่เกี่ยวกับ Warranty (ความรับผิดของผู้ขายและการรับประกัน) และ Guarantee (สัญญาค้ำประกัน) ที่ผู้ประกอบการควรทราบ โดยอ้างอิงจากตัวบทโดยตรง
| ที่มา | ประเด็น | หลักตามตัวบท | บทเรียน |
|---|---|---|---|
| ตัวบท — มาตรา 475 และมาตรา 479 | บุคคลภายนอกมีสิทธิเหนือทรัพย์สินที่ซื้อขายอยู่ในเวลาซื้อขาย | ผู้ขายต้องรับผิดในผลแห่งการรอนสิทธิตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 475 และถ้าทรัพย์สินหลุดไปจากผู้ซื้อทั้งหมดหรือแต่บางส่วนเพราะการรอนสิทธิ ผู้ขายต้องรับผิดตามมาตรา 479 | ผู้ขายไม่ต้องรับผิดถ้าผู้ซื้อรู้อยู่แล้วในเวลาซื้อขายถึงสิทธิของผู้ก่อการรบกวน (มาตรา 476) ผู้ซื้อที่พบสิทธิของบุคคลภายนอกก่อนซื้อจึงควรให้ผู้ขายขจัดสิทธินั้น หรือกำหนดความรับผิดไว้ในสัญญาให้ชัดเจน |
| ตัวบท — มาตรา 306 | การโอนสิทธิเรียกร้อง | การโอนหนี้อันจะพึงต้องชำระแก่เจ้าหนี้คนหนึ่งโดยเฉพาะเจาะจงต้องทำเป็นหนังสือ และจะยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้ลูกหนี้หรือบุคคลภายนอกได้ต่อเมื่อได้บอกกล่าวการโอนเป็นหนังสือไปยังลูกหนี้ หรือลูกหนี้ยินยอมด้วยเป็นหนังสือ (ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 306) | ก่อนรับโอนสิทธิเรียกร้อง ควรตรวจสอบว่าสิทธินั้นไม่ได้ถูกอายัดหรือตกอยู่ใต้สิทธิของบุคคลอื่น และให้ผู้โอนรับรองสถานะของสิทธิไว้ในสัญญาโอน |
| ตัวบท — มาตรา 681/1 | ข้อสัญญาค้ำประกันที่กำหนดให้ผู้ค้ำรับผิดอย่างลูกหนี้ร่วม | ข้อตกลงนั้นเป็นโมฆะตาม ป.พ.พ. มาตรา 681/1 วรรคหนึ่ง (นิติบุคคลที่ยินยอมเข้าผูกพันอย่างลูกหนี้ร่วมไม่อยู่ในบังคับวรรคหนึ่ง) | ข้อตกลงให้ผู้ค้ำประกันซึ่งเป็นบุคคลธรรมดารับผิดอย่างลูกหนี้ร่วมจึงไม่มีผลบังคับ ส่วนผู้ค้ำประกันซึ่งเป็นนิติบุคคลที่ยินยอมเข้าผูกพันเช่นนั้นย่อมไม่มีสิทธิดังที่บัญญัติไว้ในมาตรา 688 มาตรา 689 และมาตรา 690 |
| ตัวบท — มาตรา 693 | ผู้ค้ำประกันชำระหนี้แล้วไล่เบี้ยจากลูกหนี้ | สิทธิไล่เบี้ยและรับช่วงสิทธิตาม ป.พ.พ. มาตรา 693 | ผู้ค้ำประกันควรบอกลูกหนี้เมื่อชำระหนี้แทน เพราะถ้าชำระแทนไปโดยมิได้บอกลูกหนี้ และลูกหนี้ยังมิรู้ความมาชำระหนี้ซ้ำอีก ผู้ค้ำประกันไม่มีสิทธิไล่เบี้ยเอาแก่ลูกหนี้ ได้แต่ฟ้องเจ้าหนี้เพื่อคืนลาภมิควรได้ตามมาตรา 696 |
| ตัวบท — มาตรา 680 มาตรา 681 และมาตรา 698 | หนี้ประธานระงับแล้ว ค้ำประกันยังมีผลหรือไม่ | ค้ำประกันมีได้แต่เฉพาะเพื่อหนี้อันสมบูรณ์ตาม ป.พ.พ. มาตรา 680 ประกอบ มาตรา 681 | เมื่อหนี้ของลูกหนี้ระงับสิ้นไปไม่ว่าเพราะเหตุใด ผู้ค้ำประกันย่อมหลุดพ้นจากความรับผิดในขณะนั้นตามมาตรา 698 |
กรณีศึกษานี้เป็นตัวอย่างสมมติเพื่อการอธิบายหลักกฎหมาย ไม่ใช่คำพิพากษาจริง
บริษัท A ซื้อเครื่องจักรผลิตอาหารมูลค่า 5 ล้านบาทจากผู้ขาย สัญญามีข้อ Warranty 1 ปี หลังส่งมอบ 8 เดือน เครื่องจักรทำงานผิดพลาดทำให้สินค้าเสียหาย บริษัท A เรียกให้ผู้ขายซ่อมหรือเปลี่ยน แต่ผู้ขายอ้างว่าเป็นความผิดของพนักงานบริษัท A
ผู้ขายปฏิเสธความรับผิดโดยอ้างว่าบริษัท A ใช้งานผิดวิธี บริษัท A จึงฟ้องอ้างความชำรุดบกพร่องตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 472 ถึงมาตรา 474 ไม่ใช่มาตรา 475 ซึ่งเป็นบทการรอนสิทธิ
ผลลัพธ์: บริษัท A ชนะคดี เพราะพิสูจน์ได้ว่าความชำรุดบกพร่องมีอยู่ก่อนส่งมอบ ผู้ขายต้องรับผิดชอบค่าซ่อมและค่าเสียหายจากการหยุดดำเนินการ
บทเรียน: ทำ Acceptance Test และบันทึกผลก่อนรับมอบสินค้า + กำหนด Warranty Period และ Notice Period ในสัญญาให้ชัดเจน
กรณีศึกษานี้เป็นตัวอย่างสมมติเพื่อการอธิบายหลักกฎหมาย ไม่ใช่คำพิพากษาจริง
บริษัท B เช่าสำนักงาน กรรมการลงนามค้ำประกันส่วนตัวในสัญญาค้ำประกันแยกต่างหาก หลังจากนั้นบริษัท B ผิดนัดชำระค่าเช่า เจ้าของอาคารบอกเลิกสัญญาเช่าและเรียกร้องจากกรรมการในฐานะผู้ค้ำประกัน
กรรมการโต้แย้งว่าเจ้าของอาคารไม่ได้แจ้งตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 686 ภายใน 60 วันนับจากวันผิดนัด
ผลลัพธ์: เจ้าของอาคารเสียสิทธิ์เรียกดอกเบี้ยและค่าเสียหายในช่วงที่ผิดนัดแจ้ง เนื่องจากไม่ปฏิบัติตามมาตรา 686
Option A (เจ้าหนี้): ติดตาม และแจ้ง มาตรา 686 ภายใน 60 วันเสมอ | Option B (ผู้ค้ำ): ตรวจสอบว่าเจ้าหนี้ปฏิบัติตามมาตรา 686 ครบถ้วนหรือไม่ก่อนยอมรับความรับผิด
กรณีศึกษานี้เป็นตัวอย่างสมมติเพื่อการอธิบายหลักกฎหมาย ไม่ใช่คำพิพากษาจริง
ในการซื้อขายกิจการ บริษัทแม่ (Company C Parent) ออก Parent Company Guarantee ค้ำประกันพันธะของบริษัทลูกที่ถูกซื้อ หลังจากนั้นบริษัทลูกล้มละลาย ผู้ซื้อฟ้องบังคับจาก Parent Company Guarantee
Parent Company Guarantee ระบุแค่ว่า "ค้ำประกันพันธะทั้งหมดของบริษัทลูก" โดยไม่กำหนดวงเงินสูงสุด
ผลลัพธ์: บริษัทแม่ต้องรับผิดเต็มจำนวนทุกพันธะ รวมถึงดอกเบี้ยค้างชำระและค่าใช้จ่ายทางกฎหมาย เพราะไม่ได้กำหนด Cap
บทเรียน: Parent Company Guarantee ต้องระบุ Maximum Liability Amount เสมอ และกำหนดระยะเวลา Sunset Clause หากต้องการจำกัดความรับผิดในอนาคต
การเลือกใช้ Warranty หรือ Guarantee ขึ้นอยู่กับลักษณะของธุรกรรมและวัตถุประสงค์ที่ต้องการ
| สถานการณ์ | เครื่องมือที่เหมาะสม | เหตุผล |
|---|---|---|
| ซื้อขายสินค้า/เครื่องจักร | Warranty Clause | ความชำรุดบกพร่องตาม ป.พ.พ. มาตรา 472 ถึงมาตรา 474 ไม่ใช่ มาตรา 475 |
| สัญญาก่อสร้าง (ผู้รับเหมา) | Warranty + Performance Bond | Warranty รับรองคุณภาพงาน + Bond ค้ำประกันการปฏิบัติงาน |
| ซื้อขายกิจการ (M&A) | R&W Clause + Indemnity | รับรองข้อเท็จจริงของกิจการ มีกลไกชดใช้ค่าเสียหาย |
| สินเชื่อธุรกิจ (กรรมการค้ำประกัน) | Personal Guarantee | บุคคลค้ำประกันหนี้ของบริษัท ตาม ป.พ.พ. มาตรา 680 |
| สัญญาโครงการขนาดใหญ่ | Bank Guarantee | ธนาคารค้ำประกัน น่าเชื่อถือ ชำระได้ทันที |
| บริษัทลูกทำสัญญาสำคัญ | Parent Company Guarantee | บริษัทแม่รับรองภาระผูกพันของบริษัทลูก |
ในสัญญาสำคัญสามารถใช้ทั้ง Warranty และ Guarantee ร่วมกันได้ เช่น สัญญาซื้อขายกิจการที่มีทั้ง R&W Clause (ผู้ขายรับรองคุณภาพกิจการ) และ Escrow Account หรือ Parent Company Guarantee (เพื่อประกันว่าผู้ขายจะชำระค่าเสียหายหากละเมิด R&W) การใช้ร่วมกันทำให้ผู้ซื้อมีความคุ้มครองครบถ้วนทั้งในด้านคุณภาพและการชำระค่าเสียหาย
Warranty ในทางซื้อขายไทยแยกเป็นความชำรุดบกพร่องตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 472 ถึงมาตรา 474 และการรอนสิทธิตามมาตรา 475 ถึงมาตรา 482 Guarantee คือสัญญาค้ำประกันตามมาตรา 680 ถึงมาตรา 701 ที่ต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือ ห้ามอ่านมาตรา 475 เป็นบทคุณภาพสินค้า การแจ้งผู้ค้ำตามมาตรา 686 ภายในหกสิบวันมีผลต่อดอกเบี้ยและค่าสินไหมทดแทน
อ่านเพิ่มเติม: LAS Shield ตอนที่ 6 — Force Majeure เหตุสุดวิสัย ป.พ.พ. มาตรา 219 บทเรียน COVID-19
Disclaimer: บทความนี้จัดทำเพื่อวัตถุประสงค์ทางวิชาการและให้ความรู้ทั่วไปเท่านั้น ไม่ถือเป็นคำแนะนำทางกฎหมายเฉพาะราย ผู้อ่านควรปรึกษาที่ปรึกษากฎหมายก่อนตัดสินใจดำเนินการใด ๆ | This article is for general informational purposes only and does not constitute legal advice.