✓ ตรวจทบทวนข้อกฎหมายล่าสุดเมื่อวันที่ 28 กันยายน 2569 · ปรับปรุงเนื้อหาบนเว็บไซต์เมื่อวันที่ 29 กันยายน 2569
ธันย์ธรณ์เทพ แย้มอุทัย, Ph.D. | LAS Legal | 3 เมษายน 2569
ข้อมูลที่รั่วไหลออกไปแล้ว เรียกกลับคืนไม่ได้ — นี่คือเหตุผลที่ NDA (Non-Disclosure Agreement) หรือข้อตกลงรักษาความลับ เป็นสัญญาฉบับแรกที่ควรลงนามก่อนเปิดเผยข้อมูลสำคัญใด ๆ ให้คู่ค้า นักลงทุน หรือแม้แต่พนักงานใหม่
ในทางปฏิบัติ ผู้ประกอบการจำนวนมากทำ NDA ด้วย 3 วิธีที่ผิด ได้แก่ (1) ดาวน์โหลดแบบฟอร์มจากอินเทอร์เน็ตโดยไม่ปรับให้เหมาะกับบริบท (2) ทำ NDA หลังจากแชร์ข้อมูลไปแล้ว และ (3) ทำ NDA ที่มีนิยาม "ข้อมูลลับ" กว้างเกินไปหรือแคบเกินไป ซึ่งทั้งหมดนี้อาจทำให้ NDA ไม่สามารถปกป้องธุรกิจได้จริง
พระราชบัญญัติความลับทางการค้า พ.ศ. 2545 มาตรา 3 กำหนดว่า "ความลับทางการค้า" หมายความว่า ข้อมูลการค้าที่ยังไม่เป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไป หรือยังเข้าถึงไม่ได้ในหมู่บุคคลซึ่งโดยปกติแล้วต้องเกี่ยวข้องกับข้อมูลดังกล่าว โดยข้อมูลนั้นมีมูลค่าในเชิงพาณิชย์เพราะเป็นความลับ และผู้ควบคุมความลับทางการค้าได้ใช้มาตรการที่เหมาะสมเพื่อรักษาความลับ
องค์ประกอบสามส่วนของ "ความลับทางการค้า" ตามกฎหมายไทย:
| องค์ประกอบ | คำอธิบาย | ผลกระทบต่อ NDA |
|---|---|---|
| ยังไม่เป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไป | ข้อมูลต้องไม่ถูกเปิดเผยต่อสาธารณะ | NDA ต้องกำหนดห้ามเปิดเผยอย่างชัดเจน |
| มีมูลค่าทางการค้า | ข้อมูลมีประโยชน์ทางธุรกิจเพราะเป็นความลับ | NDA ช่วยรักษามูลค่าดังกล่าว |
| ใช้มาตรการที่เหมาะสม | เจ้าของต้องพยายามรักษาความลับอย่างจริงจัง | NDA คือ "มาตรการที่เหมาะสม" ตามกฎหมาย |
มาตรา 6 กำหนดว่า การละเมิดสิทธิในความลับทางการค้า ได้แก่ การเปิดเผย การเอาไป หรือการใช้ความลับทางการค้าโดยไม่ได้รับความยินยอม รวมถึงการฝ่าฝืนสัญญาหรือฝ่าฝืนหน้าที่รักษาความลับ
นอกจากนี้ พระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 (PDPA) อาจมีผลบังคับใช้ร่วมด้วยในกรณีที่ข้อมูลความลับเกี่ยวข้องกับข้อมูลส่วนบุคคล เช่น รายชื่อลูกค้าพร้อมข้อมูลติดต่อ ซึ่งต้องมีการจัดทำ Data Processing Agreement (DPA) ควบคู่ไปด้วย
นิยามที่ดีต้องชัดเจนว่าข้อมูลใดบ้างที่ถือเป็นความลับ ครอบคลุมทั้งรูปแบบลายลักษณ์อักษร วาจา อิเล็กทรอนิกส์ ภาพถ่าย แผนภาพ รหัสโปรแกรม และข้อมูลในรูปแบบอื่น สิ่งที่ควรระบุในนิยามโดยเฉพาะ:
กำหนดหน้าที่ของผู้รับข้อมูลอย่างชัดเจนอย่างน้อย 3 ประการ:
ควรระบุด้วยว่า ผู้รับข้อมูลสามารถเปิดเผยข้อมูลให้ใครได้บ้าง เช่น พนักงานหรือที่ปรึกษาที่จำเป็นต้องรู้ โดยต้องผูกพันด้วยข้อรักษาความลับที่เท่าเทียมกัน
NDA ที่ดีต้องระบุวัตถุประสงค์อย่างชัดเจนว่าผู้รับข้อมูลได้รับข้อมูลเพื่ออะไร เช่น "เพื่อประเมินความเป็นไปได้ในการร่วมทุน" หรือ "เพื่อให้บริการที่ปรึกษาด้าน IT" การกำหนดวัตถุประสงค์ที่ชัดเจนช่วยจำกัดขอบเขตการใช้ข้อมูลและป้องกันการนำไปใช้ในทางอื่น
กำหนดระยะเวลาที่หน้าที่รักษาความลับมีผลบังคับ สำหรับกรณีต่าง ๆ:
| ประเภทธุรกิจ/ข้อมูล | ระยะเวลาแนะนำ | เหตุผล |
|---|---|---|
| ข้อมูลทั่วไป / การเจรจาธุรกิจ | 2-3 ปี | สมดุลระหว่างการคุ้มครองและความสมเหตุสมผล |
| เทคโนโลยีและทรัพย์สินทางปัญญา | 3-5 ปี | คุ้มครองตลอดวงจรชีวิตผลิตภัณฑ์ |
| ข้อมูล M&A และการเงิน | 5 ปี | ป้องกันการใช้ข้อมูลวงใน |
| ความลับทางการค้าหลัก (Core Trade Secrets) | ตราบเท่าที่ยังเป็นความลับ | คุ้มครองตลอดไปตราบใดที่ยังไม่เป็นสาธารณะ |
ดูรายละเอียดใน หัวข้อข้อยกเว้น ด้านล่าง
NDA ที่ดีควรกำหนดว่าหากผู้รับข้อมูลอ้างข้อยกเว้น ภาระการพิสูจน์ตกอยู่กับผู้รับข้อมูล ไม่ใช่ผู้เปิดเผย ข้อกำหนดนี้ช่วยป้องกันการอ้างข้อยกเว้นอย่างไม่สุจริต เช่น อ้างว่า "ข้อมูลนี้รู้อยู่แล้วก่อนได้รับจากคุณ" โดยไม่มีหลักฐานใดประกอบ
ดูรายละเอียดใน หัวข้อมาตรการเยียวยา ด้านล่าง
| ลักษณะ | Unilateral NDA (ฝ่ายเดียว) | Mutual NDA (สองฝ่าย) |
|---|---|---|
| ผู้มีหน้าที่ | เฉพาะฝ่ายรับข้อมูล | ทั้งสองฝ่าย |
| เหมาะสำหรับ | นักลงทุนรับ Pitch Deck, ผู้สมัครงาน, ผู้รับจ้างภายนอก | การเจรจา M&A, JV, ความร่วมมือทางธุรกิจ |
| อำนาจต่อรอง | ฝ่ายเปิดเผยได้เปรียบ | สมดุล |
| ความซับซ้อน | ง่ายกว่า | ซับซ้อนกว่า ต้องระบุให้ชัดว่าใครเปิดเผยอะไร |
| ข้อแนะนำ LAS | ใช้เมื่อมีฝ่ายเดียวเปิดเผยข้อมูลอย่างชัดเจน | ใช้เมื่อทั้งสองฝ่ายแลกเปลี่ยนข้อมูลซึ่งกันและกัน |
ไม่มีกฎหมายกำหนดระยะเวลาสูงสุดสำหรับ NDA อย่างไรก็ตาม หากระยะเวลาที่กำหนดทำให้ผู้รับข้อมูลถูกจำกัดสิทธิหรือเสรีภาพในการประกอบอาชีพการงานจนต้องรับภาระมากกว่าที่จะพึงคาดหมายได้ตามปกติ ข้อตกลงนั้นมีผลบังคับได้เพียงเท่าที่เป็นธรรมและพอสมควรแก่กรณีตามพระราชบัญญัติว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม พ.ศ. 2540 มาตรา 5 ซึ่งในการวินิจฉัยต้องพิเคราะห์ถึงขอบเขตในด้านพื้นที่และระยะเวลาของการจำกัดสิทธิหรือเสรีภาพด้วย ผู้ร่างจึงควรกำหนดระยะเวลาให้สอดคล้องกับลักษณะของข้อมูลและลักษณะของธุรกิจ
หลักการที่ LAS แนะนำ:
NDA ทุกฉบับควรมีข้อยกเว้นที่เป็นมาตรฐานสากล 4 ประการ หากไม่มีข้อยกเว้นเหล่านี้ NDA อาจถือว่าไม่สมเหตุสมผลและถูกโต้แย้งได้:
| # | ข้อยกเว้น | ตัวอย่างสถานการณ์ | ภาระการพิสูจน์ |
|---|---|---|---|
| 1 | Public Domain — ข้อมูลที่เป็นสาธารณะอยู่แล้ว หรือกลายเป็นสาธารณะโดยไม่ใช่ความผิดของผู้รับข้อมูล | ข้อมูลที่บริษัทประกาศต่อสาธารณะในภายหลัง | ผู้รับข้อมูลต้องพิสูจน์ว่าข้อมูลนั้นเป็นสาธารณะ |
| 2 | Prior Knowledge — ข้อมูลที่ผู้รับข้อมูลรู้อยู่แล้วก่อนได้รับ โดยมีหลักฐาน | ข้อมูลที่ปรากฏในสื่อสาธารณะก่อนวันเซ็น NDA | ผู้รับข้อมูลต้องแสดงหลักฐานการรู้อยู่แล้ว |
| 3 | Independent Development — ข้อมูลที่ผู้รับข้อมูลพัฒนาขึ้นเองโดยอิสระ ไม่ได้ใช้ข้อมูลที่ได้รับ | ทีม R&D ของผู้รับข้อมูลพัฒนาเทคโนโลยีเดียวกันโดยอิสระ | ต้องมีหลักฐานชัดเจน เช่น บันทึกการพัฒนาที่มีวันที่ |
| 4 | Third Party Disclosure — ข้อมูลที่ได้รับจากบุคคลที่สามซึ่งมีสิทธิเปิดเผยโดยชอบด้วยกฎหมาย | รับข้อมูลจากผู้มีสิทธิตามสัญญาอนุญาต | ต้องพิสูจน์ว่าบุคคลที่สามมีสิทธิเปิดเผยโดยชอบ |
NDA มักมีข้อกำหนดเพิ่มเติมว่า หากได้รับคำสั่งศาล หน่วยงานกำกับดูแล หรือกระบวนการทางกฎหมาย ให้เปิดเผยข้อมูลได้ แต่ต้องแจ้งให้ผู้เปิดเผยทราบล่วงหน้าทันทีเพื่อให้มีโอกาสคัดค้านคำสั่งดังกล่าวก่อน
NDA ที่สมบูรณ์ต้องกำหนดมาตรการเยียวยาไว้อย่างน้อย 3 ระดับ:
สิทธิขอคำสั่งคุ้มครองชั่วคราวจากศาลเพื่อหยุดยั้งการเปิดเผยหรือใช้ข้อมูลทันที ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 254 ถือเป็นมาตรการฉุกเฉินที่สำคัญที่สุดเพราะความเสียหายจากข้อมูลรั่วไหลมักเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว
มาตรา ๒๑๕ เมื่อลูกหนี้ไม่ชำระหนี้ให้ต้องตามความประสงค์อันแท้จริงแห่งมูลหนี้ไซร้ เจ้าหนี้จะเรียกเอาค่าสินไหมทดแทนเพื่อความเสียหายอันเกิดแต่การนั้นก็ได้
มาตรา ๒๒๒ การเรียกเอาค่าเสียหายนั้น ได้แก่เรียกค่าสินไหมทดแทนเพื่อความเสียหายเช่นที่ตามปกติย่อมเกิดขึ้นแต่การไม่ชำระหนี้นั้น
เจ้าหนี้จะเรียกค่าสินไหมทดแทนได้ แม้กระทั่งเพอความเสียหายอันเกิดแต่พฤติการณ์พิเศษ หากว่าคู่กรณีที่เกี่ยวข้องได้คาดเห็นหรือควรจะได้คาดเห็นพฤติการณ์เช่นนั้นล่วงหน้าก่อนแล้ว
มาตรา ๒๑๓ ถ้าลูกหนี้ละเลยเสียไม่ชำระหนี้ของตน เจ้าหนี้จะร้องขอต่อศาลให้สั่งบังคับชำระหนี้ก็ได้ เว้นแต่สภาพแห่งหนี้จะไม่เปิดช่องให้ทำเช่นนั้นได้
เมื่อสภาพแห่งหนี้ไม่เปิดช่องให้บังคับชำระหนี้ได้ ถ้าวัตถุแห่งหนี้เป็นอันให้กระทำการอันหนึ่งอันใด เจ้าหนี้จะร้องขอต่อศาลให้สั่งบังคับให้บุคคลภายนอกกระทำการอันนั้นโดยให้ลูกหนี้เสียค่าใช้จ่ายให้ก็ได้ แต่ถ้าวัตถุแห่งหนี้เป็นอันให้กระทำนิติกรรมอย่างใดอย่างหนึ่งไซร้ ศาลจะสั่งให้ถือเอาตามคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนาของลูกหนี้ก็ได้
ส่วนหนี้ซึ่งมีวัตถุเป็นอันจะให้งดเว้นการอันใด เจ้าหนี้จะเรียกร้องให้รื้อถอนการที่ได้กระทำลงแล้วนั้นโดยให้ลูกหนี้เสียค่าใช้จ่าย และให้จัดการอันควรเพื่อกาลภายหน้าด้วยก็ได้
อนึ่ง บทบัญญัติในวรรคทั้งหลายทกล่าวมาก่อนนี้ หากระทบกระทั่งถึงสิทธิทจะเรียกเอาค่าเสียหายไม่
อ่านมาตรา ๒๑๕ มาตรา ๒๒๒ และมาตรา ๒๑๓ ในกล่องด้านบน คนละบท ตัวบทมาตรา ๒๒๒ ใช้คำว่าเพอความเสียหายตาม PDF
การกำหนดเบี้ยปรับล่วงหน้าช่วยหลีกเลี่ยงปัญหาการพิสูจน์ความเสียหายซึ่งมักทำได้ยากในคดีข้อมูลลับ อย่างไรก็ตาม ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 383 ศาลมีอำนาจลดเบี้ยปรับที่สูงเกินส่วนลงได้
ด้านล่างนี้เป็นตัวอย่างข้อความที่นิยมใช้ในการร่าง NDA สำหรับธุรกิจไทย พร้อมคำอธิบายจุดอ่อนและจุดแข็ง
จุดแข็ง: ระบุประเภทข้อมูลที่เฉพาะเจาะจง ครอบคลุมทุกรูปแบบ และมีกลไกการทำเครื่องหมายที่ชัดเจน
จุดอ่อนที่ต้องเพิ่ม: ควรระบุเพิ่มว่าข้อมูลที่สร้างขึ้นระหว่างความร่วมมือ (Derivative Works) ถือเป็นข้อมูลลับของฝ่ายใด
เหตุผลสำคัญ: ข้อกำหนดนี้ช่วยป้องกันการ "ลืม" คืนข้อมูลและสร้างหลักฐานว่าข้อมูลถูกจัดการอย่างถูกต้องเมื่อความสัมพันธ์สิ้นสุดลง
ส่วนนี้สรุปหลักการจากบทบัญญัติของกฎหมายที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับการบังคับใช้ NDA ได้แก่ พระราชบัญญัติความลับทางการค้า พ.ศ. 2545 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ พระราชบัญญัติว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม พ.ศ. 2540 และประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง โดยไม่อ้างอิงคำพิพากษาศาลฎีกาเฉพาะคดี ผู้ร่างและผู้ใช้ NDA ควรพิจารณาหลักการดังต่อไปนี้
| หลักการ | นัยสำคัญต่อการร่าง NDA |
|---|---|
| ภาระการพิสูจน์ตกแก่ฝ่ายเปิดเผยซึ่งเป็นผู้กล่าวอ้าง (ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 84/1) | คู่ความฝ่ายใดกล่าวอ้างข้อเท็จจริงเพื่อสนับสนุนคำคู่ความของตน คู่ความฝ่ายนั้นมีภาระการพิสูจน์ข้อเท็จจริงนั้น ฝ่ายเปิดเผยที่อ้างว่าข้อมูลเป็นความลับทางการค้าจึงต้องพิสูจน์ว่าข้อมูลยังไม่รู้จักกันโดยทั่วไป มีประโยชน์ในเชิงพาณิชย์เนื่องจากการเป็นความลับ และได้ใช้มาตรการที่เหมาะสมเพื่อรักษาไว้เป็นความลับ ตามนิยามในพระราชบัญญัติความลับทางการค้า พ.ศ. 2545 มาตรา 3 ส่วนในการฟ้องให้รับผิดตามสัญญา NDA ฝ่ายเปิดเผยมีภาระการพิสูจน์ตามหลักเดียวกันว่าข้อมูลที่ถูกเปิดเผยหรือนำไปใช้อยู่ในนิยามข้อมูลลับตามสัญญา และอีกฝ่ายหนึ่งได้กระทำการอันเป็นการผิดสัญญา |
| นิยาม "ความลับทางการค้า" มีองค์ประกอบที่กฎหมายกำหนดไว้ (พระราชบัญญัติความลับทางการค้า พ.ศ. 2545 มาตรา 3) | ข้อมูลที่รู้จักกันโดยทั่วไปหรือเข้าถึงได้ในหมู่บุคคลซึ่งโดยปกติต้องเกี่ยวข้องกับข้อมูลนั้นไม่เข้านิยามความลับทางการค้า การระบุข้อมูลดังกล่าวไว้ในนิยามของ NDA จึงไม่ทำให้ข้อมูลนั้นเป็นความลับทางการค้าตามพระราชบัญญัตินี้ |
| นิติกรรมที่มีวัตถุประสงค์ขัดต่อความสงบเรียบร้อยเป็นโมฆะ และข้อตกลงจำกัดเสรีภาพในการประกอบอาชีพมีผลบังคับได้เพียงเท่าที่เป็นธรรม | ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 150 บัญญัติว่าการใดมีวัตถุประสงค์ขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน การนั้นเป็นโมฆะ และพระราชบัญญัติว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม พ.ศ. 2540 มาตรา 5 บัญญัติว่าข้อตกลงจำกัดสิทธิหรือเสรีภาพในการประกอบอาชีพการงานซึ่งไม่เป็นโมฆะ แต่ทำให้ผู้ถูกจำกัดสิทธิหรือเสรีภาพต้องรับภาระมากกว่าที่จะพึงคาดหมายได้ตามปกติ ให้มีผลบังคับได้เพียงเท่าที่เป็นธรรมและพอสมควรแก่กรณีเท่านั้น NDA ที่ห้ามพนักงานใช้ทักษะทั่วไปในการประกอบอาชีพจึงเสี่ยงต่อการถูกจำกัดผลบังคับ |
| ความสุจริตและเจตนาอันแท้จริงของคู่สัญญา | ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 171 ให้เพ่งเล็งถึงเจตนาอันแท้จริงยิ่งกว่าถ้อยคำสำนวนหรือตัวอักษร และมาตรา 368 ให้ตีความสัญญาไปตามความประสงค์ในทางสุจริตโดยพิเคราะห์ถึงปกติประเพณีด้วย ผู้ร่างจึงควรเขียนวัตถุประสงค์ของ NDA ให้ชัดว่ามุ่งคุ้มครองข้อมูลลับ มิใช่มุ่งกีดกันการแข่งขัน |
| มาตรการคุ้มครองที่เหมาะสม (พ.ร.บ.ความลับทางการค้า พ.ศ. 2545 มาตรา 3) | NDA เป็น "มาตรการที่เหมาะสม" ที่ช่วยพิสูจน์สถานะความลับทางการค้าตามนิยามมาตรา 3 |
เมื่อพบว่า NDA ถูกละเมิด มีขั้นตอนที่ควรดำเนินการอย่างมีระบบดังนี้
| ประเภทการดำเนินการ | อายุความ | นับจาก |
|---|---|---|
| ฟ้องแพ่ง — ผิดสัญญา | 10 ปี | วันที่ผิดสัญญา (ป.พ.พ. มาตรา 193/30) |
| ฟ้องแพ่ง — ละเมิด | 1 ปี | วันที่รู้ถึงการละเมิด (ป.พ.พ. มาตรา 448) |
| คดีแพ่ง — ละเมิดสิทธิในความลับทางการค้า | 3 ปี | วันที่ผู้ควบคุมความลับทางการค้ารู้ถึงการละเมิด (พ.ร.บ.ความลับทางการค้า พ.ศ. 2545 มาตรา 10) |
ในทางปฏิบัติ ผู้ประกอบการมักสับสนระหว่าง 3 เครื่องมือนี้ ซึ่งมีวัตถุประสงค์และลักษณะทางกฎหมายที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ
| มิติ | NDA (Non-Disclosure Agreement) | Non-Compete | Non-Solicitation |
|---|---|---|---|
| คุ้มครองอะไร | ข้อมูลลับเฉพาะ | การแข่งขันทางธุรกิจโดยรวม | ลูกค้าและพนักงาน |
| หลักกฎหมายหลัก | พ.ร.บ.ความลับทางการค้า พ.ศ. 2545 มาตรา 3 และหลักเสรีภาพในการทำสัญญาทั่วไปตาม ป.พ.พ. | ป.พ.พ. มาตรา 150 (ความสงบเรียบร้อย) | ป.พ.พ. มาตรา 150 และมาตรา 420 |
| ความเสี่ยงที่เป็นโมฆะ | ต่ำ-กลาง (ถ้านิยามชัด) | สูง (ต้องได้สัดส่วน) | กลาง (ต้องระบุขอบเขตชัด) |
| ต้องมีค่าตอบแทนพิเศษ | ไม่จำเป็น | แนะนำอย่างยิ่ง | แนะนำ |
| ใช้ร่วมกันได้ | ใช่ — ควรใช้ร่วมกันทุกสัญญา | ใช่ — ทำแยก ไม่รวมใน NDA | ใช่ — มักทำพร้อม Non-Compete |
| ระยะเวลา | ตามอายุข้อมูล (อาจตลอดไป) | จำกัด (1-3 ปี) | จำกัด (1-2 ปีเหมาะสม) |
| สถานการณ์ | เครื่องมือที่แนะนำ |
|---|---|
| เจรจาธุรกิจ/M&A เบื้องต้น | NDA (Mutual) เท่านั้น |
| พนักงานเข้าใหม่ที่รับทราบความลับ | NDA + Non-Solicitation (ในสัญญาจ้าง) |
| ผู้บริหารระดับสูงที่เข้าถึงกลยุทธ์หลัก | NDA + Non-Compete (แคบ) + Non-Solicitation |
| ผู้ขายกิจการ | NDA + Non-Compete (กว้างได้กว่า) ใน SPA |
| ผู้รับจ้างภายนอก/ที่ปรึกษา | NDA (Unilateral) + IP Assignment |
| นักลงทุนรับ Pitch Deck | NDA (Unilateral, ฝ่ายเดียว) |
การทำธุรกิจในยุคดิจิทัลสร้างความเสี่ยงใหม่ที่ NDA แบบดั้งเดิมอาจไม่ครอบคลุม
| ประเด็น | ข้อกำหนดที่แนะนำ |
|---|---|
| Cloud Storage และ SaaS | ห้ามอัปโหลดข้อมูลลับไปยังระบบ Cloud ที่ไม่ได้รับอนุมัติ กำหนดรายการ Approved Tools |
| AI Tools | ห้ามป้อนข้อมูลลับเข้าสู่ AI Tools ภายนอก (ChatGPT, Gemini, Copilot) โดยไม่ได้รับอนุมัติ เพราะข้อมูลอาจถูกนำไปฝึก Model |
| Screenshots และการบันทึกหน้าจอ | ห้ามถ่าย Screenshot หรือบันทึกหน้าจอข้อมูลลับ เว้นแต่ได้รับอนุมัติ |
| Personal Devices | กำหนดนโยบาย BYOD (Bring Your Own Device) ที่ชัดเจน — ห้ามเก็บข้อมูลลับในอุปกรณ์ส่วนตัว |
| การสื่อสารทาง Social Media | ห้ามโพสต์ข้อมูลที่อาจเป็นความลับทางธุรกิจบน LinkedIn, Facebook หรือแพลตฟอร์มอื่น |
การระบุข้อกำหนดเหล่านี้ใน NDA ไม่เพียงแต่ช่วยป้องกันการรั่วไหลของข้อมูล แต่ยังแสดงให้เห็นว่าผู้เปิดเผยใช้ "มาตรการที่เหมาะสม" ตามพระราชบัญญัติความลับทางการค้า พ.ศ. 2545 มาตรา 3 ซึ่งเป็นองค์ประกอบสำคัญในการพิสูจน์สถานะความลับทางการค้า
ข้อกำหนดนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งในยุคที่พนักงานและที่ปรึกษาใช้ AI Tools ในการทำงานประจำวัน เพราะ Terms of Service ของ AI Tools บางรายกำหนดว่าข้อมูลที่ป้อนเข้าไปอาจถูกใช้ในการฝึก Model ซึ่งหมายความว่าข้อมูลความลับอาจรั่วไหลออกไปยังผู้ใช้รายอื่นในอนาคต
Disclaimer: บทความนี้จัดทำเพื่อวัตถุประสงค์ทางวิชาการและให้ความรู้ทั่วไปเท่านั้น ไม่ถือเป็นคำแนะนำทางกฎหมายเฉพาะราย ผู้อ่านควรปรึกษาที่ปรึกษากฎหมายก่อนตัดสินใจดำเนินการใด ๆ | This article is for general informational purposes only and does not constitute legal advice. Readers should consult a qualified legal professional before taking any action.